خواجہ صاحب کا دوسرا خط
سراجِ منیر
Urdu original from Ruhani Khazain, edition of the Ahmadiyya Muslim Jamaat.
والمحبة وكتب بانامل الحب والالفة جزاك الله خير الجزاء و حفظك من
كل انواع البلاء اني وجدت ريح التقوى في كلمتك فما اضوع رياك وما
احسن نموذج نفحاتك و قد اخبر النبي صلى الله عليه وسلم في امرى واثنى
علی احبابی و زمرى وقال لا يصدقه الا صالح ولا يكذبه الا فاسق فشرفا لك |
ببشارة المصطفى وواها لك من الرب الاعلى و من تواضع لله فقد رفع و من
استكبر فرد و دفع و اني ما زلت مذ رأیت کتابک و انست اخلاقک و ادابک
ادعولك في الحضرة واسئل الله ان يتوب عليك بانواع الرحمة وقد سرنی |
حسن صفاتك ورزانة حصاتک و علمت انک خُلقت من طينة الحرّية و |
أعطيت مكارم السجيّة و احن الى لقائك بهوی الجنان ان كان قدر الرحمن و
قد سمعت بعض خصائص نباهتك ومأثر وجاهتك من مخلصی
الحكيم المولوى نور الدين فالان زاد مکتوبک یقینا على اليقين وصار الخبر |
عيانا والظن برهانا فادعوا الله سبحانه ان يبقى مجدک و بنیانه و یحیط علیک
رحمه وغفرانه و كنت قلت للناس انک لا تلوی عذارك ولا تظهر انکارک
فابشرت بان کلمتی قد تمت و آن فراستی ما اخطأت و رغبنی خلقک فی ان |
افوز بمراک و اسر بلقياك فارجو ان تسرّني بالمكتوبات حتى تجيء من الله
وقت الملاقات والان ارسل اِلَيْك مع مكتوبى هذا ضميمة كتابي كما ارسلته |
الی احبابی و فیها ذکرک و ذکر مکتوبک و ارجوان تقرء ها ولو كان حرج في
بعض خطوبک و السّلام علیک و علی اعزتک و شعوبک - فقط من قادیان ۔
خواجہ صاحب کا دوسرا خط
بخدمت جناب میرزا صاحب عالی مراتب مجموعه محاسن بیکران مستجمع اوصاف بے پایان
مکرم معظم برگزیدہ خدائی احد جناب میرزاغلام احمد صاحب متع الله الناس ببقائه و سرنی
بلقائه و انعمه با لائه - پس از سلام مسنون الاسلام و شوق تمام و دعائے اعتلائے نام وارتقائے مقام
واضح ولائح باد نامه محبت ختامہ الفت شمامہ مشحون مہربانی ہائے تامہ معہ کتاب مرسلہ رسیدہ چہرہ
کشائے مسرت تازه و فرحت بے اندازہ گشت مخفی مباد که این فقیر از بدو حال خود بتقاضائے
فطرت در عربد ها افتادن و بے ضرورت قدم در معارک مناقشات نهادن پسند ندارد چندانکه می تواند
خود را از مداخل طوفان نزاع بے معنی برمی آردو چوں اکثر مردم را موافقت ہوا از طلب حق
باز داشته است و تعصب مجاری تحقیق را بخاک جهل فرا انباشته براں بکنه گفتار ہا نا رسیده و غایت کار ہا
نادیدہ غوغائے برمی انگیزند و ہماں غبار جہالت کہ بہوائے عناد بر داشته بسر خویش می پیزند ور نه شمره
کارها بر نیت صحیح است و دلالت کنایات ابلغ از تصریح پوشیده نماند که در ین جزو زمان کسانی از
علمائے وقت از فقیر مطالبہ جواب کرده اند که پیچو کسے را ( یعنی آں صاحب را) که با تفاق علماء چنین و چنان
ثابت شده است چرا نیک مرد پنداشته اند و از چه رو دروی حسن ظن داشته چون تحریر ایشان مملو بود از
کمال جوش و ترکیب الفاظ ایشان با برق طیشها هم آغوش نظر بر آنکه مضامین شان بر غلیان دلها گواه
است و بر نیت هر کس خدائے داناتر آگاه و به هیچ کس گمان بد بردن شیوه اہل صفا نیست و بی تحقیق
کسے را منافق یا مطبع نفس دانستن روا نه فقیر را در کارشان هم گمان بدگران می نمود زیر آنکہ اگر نیت
صادق داشته باشند غلط شان بمشا به خطافی الاجتهاد خواهد بو دور نه گوش محبت نیوش هر قدر که از غایت کار
آن مکرم ذخیره آگاهی انباشت دل الفت شامل زیاده از ان در اخلاص افزود که داشت دعاست که
از عنایت حق سببی بہتر پیدا آید و ساعتے نیکو روئے نماید کہ حجاب مباعدت جسمانی و نقاب مسافت
طولانی از میان برخیز دو اگر بار سال مضمونیکه در جلسه مذاہب پیش کرده اند مسرور فرمایند منت باشد
والسلام مع الاكرام فضائل و کمالات مرتبت مولوی نور الدین صاحب سلام شوق مطالعه فرمایند و
صاحبزادہ محمد سراج الحق صاحب نیز - الراقم فقیر غلام فرید الچشتی النظامی من مقام چاچڑاں شریف
۲۷ ماه شعبان المعظم ۱۳۱۴ ہجر یہ نبویہ