انجام آتھم
حصہ 12
Urdu original from Ruhani Khazain, edition of the Ahmadiyya Muslim Jamaat.
مكتوب احمد
۱۳۲ اعتقاد نزول المسيح عند ذلك المكان يخالف أمر موته الذي يُفهم من بينات
نیست که این اعتقاد نزول مسیح مخالف آن واقعه موت است که از نصوص قرآن شریف فهمیده
نصوص القرآن۔ ولأجل ذلك ذهب الأئمة الأتقياء إلى موت عيسى، وقالوا
می شود۔
همین باعث است که امامان پر ہیز گاران سوئے موت عیسی علیہ السلام رفته اند و گفته اند
إنه مات ولحق الموتى، كما هو مذهب مالك وابن حزم والإمام البخاري، وغير
که او بمرد و بمردگان پیوست۔ چنانچہ ہمیں مذہب مالک رضی اللہ عنہ وامام ابن حزم و امام بخاری وغیرہ
ذلك من أكابر المحدثين، وعليه اتفق جميع أكابر المعتزلين۔ وقال بعض كرام
اکابر محدثین ست و بر همین مذہب تمام اکابر معتزله اتفاق میدارند و بعض بزرگان از
الأولياء إن حياة عيسى، ليس كحياة نبينا بل هو دون حياة إبراهيم وموسى
اولیا گفته اند که زندگی عیسی از زندگی آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم کمترست ۔ بلکه از زندگی ابراہیم علیہ السلام و موسیٰ علیہ السلام
فأشار إلى أن حياته من جنس حياة الأنبياء ، لا كحياة هذا العالم كما هو زعم الجهلاء۔
ہم فروتر افتاده پس درین قول آن بزرگ اشاره فرموده است که حیات عیسی از جنس حیات انبیاء ست
واعلم أن الإجماع ليس على حياته، بل نحن أحق أن ندعى الإجماع على مماته
نه از جنس حیات این دنیا۔ چنانکه آن زعم جاہلان ست و بدانکه اجماع برحیات عیسی علیہ السلام ہرگز نیست
كما سمعت آراء الأولين۔
بلکہ ماحق میداریم که دعوی اجماع برموت او کنیم - چنانچه پیش زمین شنیدی
وتعلم أن أكثر أكابر الأمة ذهبوا إلى موته بالصراحة، والآخرون صمتوا
و میدانی که اکثر اکابر امت بسوئے موت او رفته اند۔ و دیگران بعد شنیدن سخن ایشان
بعد ما سمعوا قول تلك الأئمة، وما هذا إلا الإجماع عند العاقلين۔ ثم تعلم أن
خاموش ماندند
و همین است که آنرا اجماع نام باید نهاد۔
باز میدانی که
مكتوب احمد
كتاب الله قد صرح هذا البيان، فمن خالفه فقد مان، ولا نقبل إجماعًا يخالف ١٣٣)
کتاب الله بیان موت مسیح بتصریح کرده است۔ پس هر که مخالف آن بیان گوید دروغ گوست و ما چنین اجماعی
القرآن، وحسبنا كتاب الله ولا نسمع قول الآخرين۔ ومن فضل الله ورحمته
را قبول نکنیم که مخالف قرآن باشد و ما را کتاب اللہ کافی ست و سخن دیگران نمی شنویم و این فضل خدا و رحمت
أن الصحابة والتابعين، والأئمة الآتون بعد هم ذهبوا إلى موت عيسى، ورآه
اوست که صحابه و تابعین و امامان که بعد زیشان آمدند بسوئے موت عیسی علیہ السلام رفته اند و آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم
نبينا صلى الله عليه وسلم ليلة المعراج في أنبياء ماتوا ودخلوا دارًا أخرى،
در شب معراج او را در پیغمبرانی دید که بمردند و در دار آخرت رسیدند ۔ و دیدن آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم
ورؤيته ليس بباطل بل هو حق واضح وكشف من الله الأعلى۔
باطل نتواند شد بلکه آن حق واضح و کشف صریح از خدا تعالی است ۔
فما لك لا تقبل شهادة الرسول المقبول، ولا تقبل شهادة القرآن
پس چه شد ترا که شهادت نبی صلی اللہ علیہ وسلم قبول نمی کنی و نہ شہادت قرآن را می پذیری۔
وترضى بالقول المردود كالجهول، ولا تنظر بعين المحققين ثم لا يمكن لأحد
و ہمیچو نادانے بقول مردود و خوش ہستی و بچشم تحقیق نمی بینی باز در حد امکان کسے
أن يأتي بأثر من الصحابة أو حديث من خير البرية، في تفسير لفظ التوفي
نیست که چنین اثری از صحابہ یا حدیثی از آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم پیش کند که معنی لفظ تو فی بجز میرانیدن چیزے
بغیر معنى الإماتة، ولا يقدرون عليه أبدًا ولو ماتوا بالحسرة، فأي دليل أكبر
دیگر دران بیان کرده باشند و هرگز مخالفان برین قدرت نخواهند یافت اگر چه از حسرت بمیرند ۔ پس کدام دلیل
من ذلك لو كان في قلب مثقال ذرة من الخشية؟ فإن بحث الوفاة والحياة أصل
ازین بزرگتر خواهد بود اگر در دلے مقدار یکذرہ خوف خدا باشد۔ چرا که بحث وفات وحیات عیسی علیہ السلام
مكتوب احمد
۱۳۴ مقدم في هذه المناظرات، فلما حصحص صدقنا في الأصل ما بقى بحث في
اصل مقدم درین مباحثات است۔ پس هرگاه که ثابت شد که ما دراصل بحث حق بجانب هستیم ۔ پس
الفروعات، بل وجب أن نصرفها إلى معنى يناسب معنى الأصل، كما هو طريق الديانة |
در فروعات بحثے نماند بلکه ما فروعات را بسوئے اصل خواهیم گردانید و آن معنی خواهیم کرد که بمعنی اصل مناسبت
والعدل، ولن نقبل معاني تنافى الأصل وتستلزم التناقض، بل نرجعها
دارند چنانچه طریق عدل و دیانت است و هرگز آن معنی با قبول نخواهیم کرد که باصل منافات دارند و
إلى الأصل المحكم كالمحققين۔
موجب تناقض باشند ۔ بلکہ آنرا سوئے اصل محکم ہمچو محققان رجوع خواهیم داد۔
وقال بعض المخالفين من العلماء المجادلين إن معنى التوفى إماتة، و
وا
و بعض مخالفان ما از علماء چنین گفته اند که بلا شبه معنی توفی میرا نیدن است۔
ليس فيه شك ولا شبهة، فإنها ثبت بلسان النبى وصحابته، وما كان
درین هیچ شک و شبه نیست چرا که این معنی بزبان نبی صلی اللہ علیہ وسلم واصحاب او ثابت شده
لأحد أن يعصى بيان فوهته، بل فيه مخافة كفر ومعصية، وخوف نكال و
و مجال احدی نیست که آن معنی را رد کند که از دهان مبارک او بیرون آمده اند بلکه در ین انکار اندیشه
عقوبة، وخسران الدين؛ ولكنا لا نقول أن عيسى عليه السلام تُوُفِّيَ وصار
کفر و معصیت است و بیم عذاب و عقوبت و زیان دین است مگر ما این نمی گوئیم که عیسی علیہ السلام بمرد و از میرندگان
من الأموات، ليلزمنا القول بالبروز في نبأ خير الكائنات، بل معنى الآية
شد تا نزول او را بطور بروز اعتقاد داریم
بلکہ معنی آیت این ست
أنه سيتوفى بعد نزوله، فلم يبق من الشبهات، وبطل قول المعترضين۔
کہ عیسی علیہ السلام بعد نزول وفات خواهد یافت۔ پس بدین توجیه پیچ اعتراضی باقی نمی ماند
الله
مكتوب احمد
و أما جوابنا فاعلم أن هذا القول قد قيل من قلة التدبر والاستعجال، ۱۳۵)
مگر جواب ما پس بدانکه این سخن از قلت تدبر و شتاب کاری گفته شده است۔
ولو فكر قائله لندم من هذا القيل والقال، ولاستغفر كالمذنبين المفرطين۔
واگر قائل این سخن فکر کردے البتہ شرمندہ شدے۔ و ہمچو گناہگاران استغفار کر دے
أَمَا تَدَبَّرَ آية (فلما تَوفَّيتنى بالفكر والإمعان؟ فإنه نص صريح على أن عيسى مات
آیا او در آیت فلما توفیتنی تدبر نه کرد و بفکر و خورندید - چرا که این آیت نص صریح برین امر است که عیسی علیہ السلام
في سابق الزمان، لا أنه يموت في حين من الأحيان، فإن الصيغة تدل على
در زمانه گذشته وفات یافت نه اینکه آئنده در وقتی خواهد مرد چرا که این صیغه دلالت بر زبان
الزمان الماضي، والصرف ههنا كالقاضي۔
ماضی میکند و علم صرف اینجا مثل حاکم است ۔
ثم إن كنت لا ترضى بحكم الصرف، وتجعل الماضي استقبالا بتبديل الحرف،
باز اگر حال چنین است که تو بحکم صرف راضی نیستی و ماضی را به تبدیل حرف استقبال میگردانی پس این
فهذا ظلم منك ومن أمثالك، ومع ذالك لا يفيدك غلو جدالك، وتكون
ظلمی است از تو و امثال تو ۔ و با وجود این اینجا نزاع تو بیچ فائدہ ترانمی بخشد و بدین پہلو
في هذا أيضا من الكاذبين۔ فإن المسيح يقول في هذه الآيات: إن قومي
نیز هم درونگو ثابت خواهی شد۔ چرا که مسیح درین آیات میگوید که قوم من بعد از مردن من گمراه
قد ضلّوا بعد موتى لا في الحياة، فإن كنت تحسب عيسى حيًّا إلى هذا الزمان
شدند نه در زندگی من ۔ پس اگر گمان میکنی کہ عیسی علیه السلام تا این زمانه در آسمان زنده
في السماء ، فلزمك أن تقرّ بأن النصارى قائمون على الحق إلى هذا العصر لا
پس ازین لازم می آید که اقرار کنی کہ نصاریٰ ہم تا هنوز بر حق اند نه از گمراهان و ہوا
است
مكتوب احمد
١٣٦ من أهل الضلالة والهواء ۔ فأين تذهب يا مسكين، وقد أحاطت عليك
پرستان
پس اے مسکین کجا میروی و بر تو دلائل احاطه کرده اند
البراهين، وظهر الحق وأنت تكتمه كالمتجاهلين۔
وحق ظاهر شد و تو او را همچو تجاہل کنندگان می پوشی ۔
أيها الغالي اتَّقِ سبل الغلواء ، واترك طريق الخيلاء ، ولا تُغضب الله
اے غلو کننده از طریق ہائے غلو پر ہیز ۔ وراہ تکبر را ترک کن و خدا را بمعصیت در غضب
بالمعصية، ولا ترد مَورِدَ المأثمة، وسارِعُ إلى التوبة والمعذرة، ولا تكن كالذى
میار و در مقام گناه وارد مشور و بسوئے تو بہ و معذرت جلدی کن ۔ و ہمچو آن کسے مشو که بخوردن
بساً بأكل الجيفة، وما اكترث لما فيه من العَذِرة، و فرّ إلى الله كالمستغفرين۔
مردار خو گرفته است۔ واز گندگی ہائے آن پیچ پروائے ندارد و بسوئے خدا ہمچو کسے بگریز کہ معافی می خواهد
اطِعُ رَبَّكَ الجَبّار أهلَ الْأَوَامِرِ وَخَفْ قَهره وا ترك طريق التجاسر
خدائے خود را که جبارست واہل احکام اطاعت کن و از قهر او بترس و طریق دلیری ها بگذار
وكيف على نار النَّهَابِرِ تصبِرُ وأَنْتَ تَأَنَّى عِنْدَ حَرِّ الهَواجِر
و چگونه بر آتش مصیبت ها صبر توانی کرد و تو در پیش ہائے نیم روز تکالیف می برداری و طاقت نداری
وَحُبُّ الهَوى واللهِ صِلِّ مُدمّرٌ كمَلْمَسِ أفعى نائم في النواظر
و محبت ہوا و ہوس بخدا ماریست هلاک کننده و از بیرون بیچو جلد مار صاف و ملائم است
فلا تخترُوا الطَغُوى فَإِنَّ إِلَّهنَا غَيُورٌ عَلَى حُرُمَاتِه غير قاصر
پس از حد در گذشتن اختیار مکنید چرا که خدائے ما بر حدود خود غیرتمندست و مجرمان را معذور نخواهد گذاشت
ولا تقعُدَنُ يَا بْنَ الكِرام بمُفسِد فترجع من حب الشرير كخا سر
وای پسر بزرگان با مفسدی منشین پس از محبت بدسرشت ہمچو زیان کارے خواہی گردید
ایڈیشن اول میں غالباً سہو کتابت ہے۔ درست لفظ ” ناعم “ معلوم ہوتا ہے۔ (ناشر)
مكتوب احمد
و
گناه خورد
وَلَا تَحْسَبَنُ ذَنْبًا صَغِيرًا كهيِّنِ فَإِنَّ وَدادَ اللَّمَم إحدى الكبَائِرِ ﴿١٣﴾
را آسان مدان چرا که دوستی گناه خورد از گناهان بزرگ است
و آخر نصحي توبة ثم توبَة وَمَوتُ الفتى خَيْرٌ لَّهُ مِن مَناكِرٍ
و آخر پند من این است که تو به کن تو به کن و مردن مرد از ارتکاب منکرات و معاصی نیکو ترست
أيها الصلحاء ! إنّي بلغتكم الحق لإتمام الحجة، ولو كان فيه بعض المرارة، فتدبروا
اے مردان نیک من امر حق را برائے اتمام حجت بشما رسا نیدم اگر چه در ان بعض تلخی هاست۔ پس تدبر کنید
نصركم الله إن الله ينصر المتدبرين۔ ولا يختلج في قلبكم أن المسيح الموعود
خدا مدد شما کند و خدا بالضرور مدد کسانی میفرماید که تدبر میکنند و در دل شما این نبگذرد که مسیح موعود
يُحارب الكفار، ويقتل الأشرار، ويخرج كملوك مقتدرين وليست ههنا
با کافران جنگها خواهد کرد و شریران را خواهد کشت و ہمچو بادشاہان خروج خواهد کرد و در بیجانه این قوت
است۔
هذه القوة، ولا العساكر والشوكة، وسطوة السلاطين؟
ن لشکر ها
و نه شوکت و نه د بد به شاہانہ۔
فاعلموا أن هذه الحكايات والروايات ليست بِصَحِيحَةٍ، وَيَعرِف سُقْمَها
پس بدانید که این حکایتها و روایتها صحیح نیستند وہر کہ بسلامت طبع در کتب حدیث
فکر کند سقم این روایتها را خواهد شناخت
كل من تفكر بسلامة قريحة، ويتدبّر كتب المحدثين۔ وأنتم تعلمون أن صحيح |
و شما میدانید که صحیح بخاری
الإمام البخارى أصح الكتب بعد كتاب الله الفرقان، وقد جاء فيه أن المسيح
و در آن آمده است که مسیح
بعد كتاب الله از همه کتاب با صحیح تر است
يضع الحرب ففكروا بالإمعان۔ فإن هذه الفقرة وأمثالها تشفيكم
جنگ نخواهد کرد پس در این فقره فکر کنید - چرا که این فقره و امثال آن شما را شفا خواهد بخشید
مكتوب احمد
۱۳۸ وتخرج شكوك الجنان ، لأنها تدل أن المسيح لا يحارب الناس، بل يفحم الأعداء
وشک ہائے دل بیرون خواهد کرد زیرا که این فقره و امثال آن دلالت میکند که مسیح با مردم کا رزاری نکند
ويزيل الأوهام والوسواس، و يأتي بكلمات حكميّة، وآيات سماوية، حَتَّى
بلکه دشمنان را با زالہ اوہام و وساوس ملزم خواهد کرد و کلمات پر حکمت بیان خواہد فرمود ۔ ونشا نہائے
يُخرج من الصدور أضغانها، ويقتل شيطانها، ولكن لا بسيوف ورمح وقناة،
آسمانی خواهد نمود۔ بعد یکه کینه با از سینه ها خواهدر بود و شیطان کینه وران را قتل خواهد کرد مگر نه به تیغها و نه
بل بحربة من سماوات، ويستفتح بتضرعات وأدعية، لا بسهام وأسنة، ولأجل
به نیزہ ہا بلکہ بحر بہ آسمانی۔ و فتح خود بتضر عہا و دعا ها بخواهد نه به تیر او نیزہ ہا
واز همین
ذلك لا يحارب يأجوج ومأجوج، بل يسأل الله أن يعطيه من لدنه الغلبة
سبب است که با یاجوج و ماجوج جنگ نخواهد کرد بلکه از خدا خواهد خواست که او را غلبہ و عروج
بخشد -
والعروج، فيكون في آخر الأمر من الغالبين۔
پس در آخرا مر غالب خواهد شد ۔
فالقول الذي يخالف هذا الحديث الصحيح والخبر الصحيح
پس سخنی که این حدیث صحیح را مخالف ست۔ و بدین خبر صحیح مخالفت دارد آن سخن
مردود وباطل ولا يقبله إلا جاهل من الجاهلين۔ ثم اعلموا أن قتل الناس
مردود است و باطل و آنرا قبول نخواهد کرد مگر کسی که از جاہلان باشد باز بدانید که بغیر تفهیم و تبلیغ و
من غير تفهيم وتبليغ وإتمام حجّة أمر شنيع لا يرضى به أهل فطنة،
اتمام حجت مردم راکشتن امرے زشت است که پیچ دانشمندی بدان راضی نیست ونه هیچ نور فطرت
ولا نور فطرة، فكيف يُعزى إلى الله العادل الرحيم، والمنان الرؤوف الكريم؟
بدان خوشنود است۔ پس چگونه این امر بسوئے عادل و رحیم محسن وروف وکریم نسبت کرده شود۔
مكتوب احمد
ولو كان هذا جائزا لكان أحق به سيّدنا خير البرية، وقد سمعتم أنه صبر مدةً
و اگر این امر جائز بودے۔ پس زیادہ تر حقدار این آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم بود و شما شنیده اید که آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم
طويلة على تطاول الكفرة الفَجَرة، ورأى منهم كثير من الظلم والأذية، وأنواع
تا مدتی برگردن کشی کافران و فاجران صبر کرد و از ایشان بسیاری از ظلم واذیت و گوناگون
الشدة والصعوبة، حتى أخرجوه من البلدة، ثم أهرعوا إليه متعاقبين مغاضبين
سختی و صعوبت دید تا آنکه او را از مکه معظمه بیرون کردند۔ باز بطور تعاقب به نیت قتل ہوئے او بتمامتر
بنية القتل والإبادة، فصبر صبرًا لا يوجد نظيره في أحد من رسل حضرة
غضب شتافتند ۔ پس آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم آن صبر اختیار کرد که نظیر آن در پیغمبران پیشین یافته
العزة، حتى بلغ الإيذاء منتهاه، وطال مداه، فهناك نزلت هذه الآية
نمی شود تا آنکہ ایذا بنهایت رسید و مدت آن دراز کشید - پس در آن وقت این آیت از خدائی سمیع و
من الله السميع الخبير : أَذِنَ لِلَّذِينَ يُقْتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا
خبیر نازل شد۔ ومضمون آیت این است که آن گرو ہے را اجازت مقابله میدهیم که مظلوم اند۔
وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٍ ۔
و خدا قادر است که ایشان را مد در ہو۔
فانظروا كَيْفَ صَبَرَ رَسُول الله وَخَير الرُّسُل عَلى ظلم الكفرة إلى
پس بنگرید که چگونه رسول خدا صلی اللہ علیہ وسلم بر ظلم کافران تا روزگاری دراز صبر کرد۔
برهة من الزمان، ودفع بالحَسَنةِ السيئة حتى تمت حجة الله الديان،
و جواب بدی به نیکی داد تا آنکه حجت خدائے جزا دہندہ با تمام رسید۔
وانقطعَتْ مَعَاذِير الكافرين۔ فاعلموا أن الله ليس كقصاب يعبط الشاة بغير
و ہمہ عذر کافران منقطع شد ۔ پس بدانید که خدا تعالی مثل آن قصاب نیست که بغیر جر می گوسپند
سہو کتابت معلوم ہوتا ہے کثیرا “ ہونا چاہیے۔ (ناشر)
الحج : ٤٠
الله
مكتوب احمد
١٢٠ جريمة، بل هو حليم عادل لا يأخذ من غير إتمام حجة، وَهُوَ الَّذِي أَرسلني
را می بکشد ۔ بلکہ او حلیم و عادل است که بغیر اتمام حجت هیچکس را نمی گیرد و او همان ست که مرا از
من حضرته العلية، فإياكم وحُجُبَ الجهل والعصبية۔
جناب بلند خود فرستاد۔ پس بر شماست که از جهل و تعصب دور باشید۔
وكم من العلماء والصلحاء اتبعوني مع كمال العلم والخبرة، و
و بسیاری از عالمان و صالحان واہل علم هستند که با وجود کمال علم و تجربه پیروی من کردند و می کنند
كفروا ولعنوا وأُوذُوا بأنواع الفِرْية والتهمة، فاستقاموا بما أشرق لهم نور الحق
و مردم اوشانرا کافر قرار دادند و بریشان لعنت فرستادند و بگونا گون دروغ و تهمت ایذا دادند۔ پس ایشان
والمعرفة، وصدقوا قولي مستيقنين، وآمنوا مصدّقين غير مرتابين، وألفوا
استقامت ورزیدند چرا که نور حق و معرفت برایشان تافته بود و قول مرا به تمامتر یقین تصدیق کردند و ایمان آوردند
كتبا ورسائل ليعلم الناس أنهم من الشاهدين۔ وترى نور الصدق يتلألأ في
و بیچ شکی در دل خود نگذاشتند ۔ و رساله ها و کتاب ها تالیف کردند تا مردم بدانند که ایشان از گواهان هستند
جباههم، وتخرج كلِمُ الحكم من أفواههم، والاستقامة تترشّح من سموئهم، والزهادة
و تو می بینی که نور صدق در پیشانیہائے ایشان می درخشد و کلمات حکمت از دهان شان می برآیند و استقامت
يُشاهد في وجوههم، لا يجترئون على المحارم ويخافون رب العالمين، وتتنزل
از رفتارشان مترشح میگردد و پرہیز گاری در رو ہائے ایشان می تابد - بر محرمات جرات نمی کنند واز پروردگار عالمیان
عليهم سكينة كل حين۔ زكى الله جوهر نفوسهم، وزاد عرفانهم، وجلّى مرآة إيمانهم،
می ترسند ۔ و ہر وقت سکینت برایشان نازل میگردد۔ خدا تعالیٰ جو ہر نفسہائے ایشان پاک کرد۔ و عرفان ایشان را
وسقاهم كأس صدق وعفة، وأعطاهم أنواع علم ومعرفة، وأدخلهم في
ترقی داد و آئینه ایمان ایشان را روشن کرد و جامہائے صدق و پرہیز گاری ایشان را نوشانید و گوناگون
مكتوب احمد
عباده الصَّالِحِين۔ فقاموا لله لإطاعتى، وتركوا إرادتهم لإرادتي، و ١٢١
علم و معرفت بخشید - و در بندگان نیکوکار داخل کرد۔ پس براه خدا در اطاعت من استاده اند واراده خود را
خالفوا لى أزواجهم وأحبابهم، وأبناء هم وآباء هم، وجاء وني تائبين۔ إنهم
برائے اراده من ترک کردند و زنان خود را و دوستان خود را و پسران خود را و پدران خود را برائے من مخالفت کردند
من قوم أثنى عليهم ربى وألهمني وقال: " تَرَى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ
و نزدم تو به کنندگان آمدند ایشان از ان جماعت ماهستند که خدا تعالی تعریف ایشان کرد و مرا الهام داد
الدَّمْعِ يُصَلُّونَ عَلَيْكَ۔ رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِى
و گفت که تو می بینی که اشک ها از چشم شان روان می گردد بر تو درود می فرستند و می گویند که اے خداوند ما
للإِيمَانِ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ۔
ما آواز منادی کننده را شنیدیم که برائے قومی کردن ایمان با منادی میکند ۔ پس اے خداوند ما ما ایمان آوردیم ۔ پس مارا
فهم منى وأنا منهم، إلا قليل من الغافلين، فإنهم لحقوا بنا بألسنهم
در گواہان بنویس۔ پس ایشان از من اند و من از ایشانم مگر اند که از غافلان که ایشان بزبانہائے خود بما پیوستند
لا بقلوبهم، أو أمُحَلوا بعد شُوبُوبِهم ، والله يعلم ما في صدور العالمين۔
نہ بدلہائے خود یا خشک شدند بعد یک نوبت باران اخلاص و خدا خوب میداند که در سینہ ہائے جہانیان چیست
فطوبى للذين سَمِعُوا وَصَايا الحق واستقامُوا عَلَيْهَا وَمَا سَمِعُوا بَعْدُ قَولَ
پس مبارک قومے کہ وصیتہائے حق شنیدند و استقامت ورزیدند و بعد زان نه سخن زنان خود
نسائهم أو أبنائهم أو عشيرتهم، وما صاروا كالكسالى بل زادوا في اليقين۔
شنیدند و نه سخن پسران خود و نه سخن قبیله خود
و بعد از یقین سست نشدند۔
فالحاصل أن الرشد قد تبين، وأظهر الله الحق وبين، وأشرقت
وحق پیدا گشت و آن روز ها
پس حاصل کلام این است که رشد ظاهر شد۔
مكتوب احمد
۱۳۲ أيام كانت تنتظرها الأمم وتترجاها الفرق، وكلُّ أمرٍ موعود حان، وخُسِفَ القمر
و آفتاب و ماه
بتافتند که مردم و فرقه ها انتظار آنها می داشتند و هر امر موعود نزدیک رسید۔
وَالشَّمس في رمضان، ورأيتم أن القلاص تُركتُ، وَالعِشار عُطَّلتُ، والبحار
را در رمضان خسوف شد و شما دیده اید که شتران بار برداری و سواری متروک شدند و دریاها
فُجّرت، والصحف نُشرت ، ويأجوج ومأجوج وأفواجهما أخرجت، والجبال
شگافته شدند و کتب و رسائل واخبار منتشر گشتند - دیاجوج و ماجوج بیرون آمدند۔
و کوه ها
دكت، ومُقدّمات الساعة ظهرت، والفتن كملتُ، والأرض زُلزلت، والسماء
کوفته شدند و مقدمات قیامت ظاهر گشتند - وفتنه ها بکمال رسیدند وزمین جنبانیده شد و آسمان
انفجرت، فاتقوا الله ولا تكونوا أوّل المعرضين۔
منفجر گشت - پس از خدا بترسید و اول معرضان نشوید۔
وقد تفردت بفضل الله بكشوف صادقة، ورؤيا صالحة، و
و من از فضل خدا تعالی بکشوف صادقه و رویا صالحه و مکالمات الهی و
مكالمات إلهية، وكلمات إلهامية، وعلوم نافعة، وزادني ربي بسطة
کلمات الهامیہ و علوم نافعه مخصوصم ۔ و خدائے من در علم و دین مرا
في العلم والدين۔ وأرسلني مجدّدًا لهذه المائة، وَسَمّاني عيسى نظرًا على المفاسد
معلومات وسیع داد و برائے این امت مرا مجدد فرستاد و نام من بلحاظ مفاسد موجودہ عیسی
المَوْجُودَة، فَإِن أكثرها مِن قَومٍ مسيحيين۔
نہاد ۔ زیرا کہ اکثر مفسدان از مسیحیان هستند -
ومن جاء ني بقلب سليم ونيّة صَحِيحة، وإخلاص تام وإرادة صادقة،
و ہر کہ بدل سلامت و نیت صحیح و اخلاص نام و ارادت صادقه نزدم بیاید۔
مكتوب احمد
☆
ومكث عندى إلى مدة، فيكشف الله عَلَيْهِ سِرّى في صحبتي، ويراه من بعض ۱۴۳
و از بعض نشانها
و تا مدتی در صحبت من بماند پس خدا تعالی برو راز من خواهد کشود
آیات و عجائب لإراءة منزلتي، إلا الذين يجيئونني غافلين منافقين، و لا
وعجائب ہا اورا خواهد نمود تا شناسائی رتبہ من گردد مگر آنانکه بصورت غافلان و منافقان می آیند و
يطلبون الحق كالخاشعين التائبين، فأولئك الذين بعدوا منى و
حق را همچو خاشعان و تا ئبان نمی جویند۔
پس اینان از من دور هستند اگر چه نزدیکان
لو كانوا قريبين۔ رَضُوا بالبعد والحِرمان، وَمَا أرادوا أن يُعطوا حظا من العرفان،
باشند
ایشان بدوری و محرومی راضی شده اند و نمی خواهند که حتی از معرفت ایشان را
وما حملهم على ذلك إلا فساد نياتهم، وقلّة مُبالاتهم، وغفلتهم في أمر الدين۔
حاصل گردد و هیچ چیزی بجز فساد نیست ولا پروائی و غفلت دینیه برین امر ایشان را آماده نه کرده۔
والحق والحق أقول ، إن أحدًا من الناس لا يرانى، إلا بعد ترك الأهواء
و راست ست و راست میگویم که مرا همان کس خواهد دید که از ہوا و ہوس و آرزوها
والأماني، وليس مني من يقول : أبنائي ونسواني وبيتي وبستاني وَإِنّه من
دست بردار گردد و آن کسی از من نیست که میگوید پسران من و زنان من و خانه من و باغ من بلکه او از
المحجوبين۔ وإني جئت قومى لأمنعهم من مساوى الأخلاق وشعب النفاق،
محجوبان ست۔ ومن برائے این آمدم که از اخلاق بد منع کنم و طریق اخلاص و توحید بنمائم۔
*
واراهم طريق المخلصين الموحدين۔ ولا دين لنا إلا دين الإسلام، ولا كتاب لنا
و بیچ دینے نداریم بجز دین اسلام و هیچ کتابی نداریم
إلا الفرقان كتاب الله العلام، ولا نبى لنا إلا محمد خاتم النبيين صلى الله عليه وسلم (۱۴۴)
بجز قرآن شریف
و پیچ پیغمبرے نداریم بجز حضرت محمد صلی اللہ علیہ وسلم کہ خاتم الانبیاء
سہو کتابت معلوم ہوتا ہے پر یہ “ ہونا چاہیے۔ (ناشر) سہو کتابت معلوم ہوتا ہے اُريهم “ ہونا چاہیے۔ (ناشر)