انجام آتھم

حصہ 15

Urdu original from Ruhani Khazain, edition of the Ahmadiyya Muslim Jamaat.

مكتوب احمد
نياتكم، وانظروا إلى الحق متأملين۔ لا تخدعنكم أخبار باردة، وخرافات واهية |
کنید ۔ وسوئے حق بنگاہ تامل بنگرید باید کہ شمار اخبر ہائے سرد و سخن ہائے خرافات واہیات فریب ند ہند۔
ولا ينبغى أن تلتفتوا إليها وتنبذوا كلام الله وراء ظهور كم غافلين۔
ونمی سزد کہ سوئے چنین سخنها التفات کنید و کلام خدا را پس پشت خود بیندازید
وقد سمعتم أن موت نبى الله عيسى ثابت بكلام رب العالمين۔
و شما شنیده اید که موت عیسی علیہ السلام بقرآن ثابت است -
والأحاديث ساكتة في رفعه الجسماني، وما في يديكم إلا الأماني، وما ثبت |
واحادیث درباره رفع جسمانی او ساکت اند و در دست شما بجز آرزو ها پیچ نیست و در باره رفع پیچ اثری
فيه أثر من خاتم النبيين وما نطق فيه رسول الله صلى الله عليه وسلم
از خاتم النبیین صلی اللہ علیہ وسلم ثابت نشده و آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم پیچ لفظی در این باره بر زبان نیاورده
بكلمة۔ ولا تفوه بلفظة واحدة۔ وتعلمون أن النزول فرع للصعود " فلما
☆
و میدانید که نزول برائے صعود فرع است ۔ پس هرگاه که صعود
الحاشية : الرفع الذي جاء في ذكر عيسى عليه السلام في القرآن۔ فهو
آن رفع که در ذکر عیسی علیه السلام در قرآن شریف آمده است۔ آن رفع
ليس رفع جسمانی ولذالك قدم عليه لفظ التوفي في البيان ۔ ليعلم
جسمانی نیست و از بهر همین بر سر آن لفظ توفی بیان کرده شد تا که مردم بدانند که آن
الناس انه رفع روحاني كما جرت عليه سنة الله بعد موت اهل الايمان۔
رفع روحانی است چنانکه بر آن سنت خدا تعالیٰ برائے مومنان بعد از مردن شان رفته
فانهم يرفعون الى الله بعد قبض الروح و يدخلون في نعيم الجنان۔ فرحين
چرا که اوشان بعد از مردن سوئے خدا تعالی برداشته می شوند و در بهشت بحالت خوشی داخل کرده می شوند

مكتوب احمد
لم يثبت الصعود فالنزول رجاء باطل، فلا تأخذوا بالقول المردود۔ وإن ١٦٩
جسمانی ثابت نشد پس نزول امیدے باطل است پس قول مردو د را مگیرید - واگر از نصیحت من کناره کنید
تعرضوا عن نصيحتي، ولم تعملوا على وصيتي، ، فأخاف عليكم أن تُحسبوا في الذين
و بر وصیت من عمل نکنید - پس بر شما می ترسم که از ان مردم شمار کرده شوید که نعمتہائے الہی را شکر نمی کنند ۔ و ہر چہ
يغمطون نعم الله ويقطعون ما أمر الله به أن يوصل، ويمدون أعناقهم
برائے پیوند کردن آن حکم است آنرا قطع می نمایند وگرد نهائی خود را از روئے انکار دراز می کشند و درین
جاحدين۔ وما كنتُ بدعًا في هذا الأمر وما جئت شيئا إمرًا، فكيف تؤاخذونني
امر من اول کسے نیستم و من امرے نیاورده ام کہ کسے نیاورده پس چگونه مراسخت
والآية نزلت ليقضي بين اليهود والمسيحيين۔ فان اليهود زعموا ان المسيح
و این آیت برائے فیصلہ کردن در یهود و نصاری نازل شده است چرا که یهود زعم کردند که حضرت عیسی علیہ السلام
كان من الكاذبين۔ و ملعونا و ما كان من المقربين المرفوعين۔ و قالوا انه
از کا ذبان بودند و نعوذ بالله ملعون بودند و از انان نبودند که بسوئے خدا تعالی رفع ایشان میشود
صلب والمصلوب لا يُرفع الى الله بحكم التوراة بل يلعن من حضرته و يجعل
و گفتند که او مصلوب شد و بحکم تورات مصلوب از رفع محروم می ماند بلکه او از جناب باری رو کرده میشود
من المردودين۔ و قال النصارى انه كان ابن الله فصلب لانجاء الخلق و منع
و نصاری گفتند که عیسی پسر خدا بود و برائے نجات خلق مصلوب شد و در ابتدا از رفع
من الرفع في اول الامر و لعن و عُذب وادخل في جهنم الى ثلثة ايام كالفاسقين۔
منع کرده شد و ملعون شد و معذب شد و تاسه روز چون بدکاران داخل جہنم گردید۔
ثم رفع الى العرش و آواه الله الى يمينه الى ابد الآبدين۔ فاليهود ذهبوا الى
باز رفع اوسوئے عرش خدا تعالی شد و خدا او را بجانب راست خود جا داد۔ پس یہود بسوئے تفریط وشتم و
بقية الحاشية

مكتوب احمد
۱۷۰ وترهقونني عَنْ أمرى عُسرا ؟ أعُمِّيتُ عليكم أقوال الأولين؟ بل هو نبأ عظيم
میگیرید و در مشکلها می اندازید - آیا بر شما سخنہائے اولین پوشیده شدند ۔ بلکه آن چیزیست بزرگ که از ان
كنتم عنه معرضين لا تظلموا أنفسكم وأتوني بصفاء نية، يدرأ الله عن
کنارہ کش شده اید برخود ظلم مکنید و بصفاء نیت نزدم بیائید خدا هر شبه شما از دل شما
قلوبكم كل شبهة، وينزل عليكم أنوار سكينة۔
دور خواهد کرد و نو ر اطمینان بر شما نا زل خواهد کرد۔
بقية الحاشية
وتعلمون أن فتن النصارى وغلوهم في الخزعبيلات، كانت تقتضى حكمًا
و میدانید کہ فتنہ ہائے نصاری و جوش ایشان در امور باطله یک حکم را از خدا میخواست
تفریط و همط و اهباط۔ والنصارى مع التفريط الى افراط ۔ فبين الله ما
فرو افگندن رفتند و نصاری با تفریط افراط راه با اختیار کردند۔ پس خدا تعالی آنچه راست
كان احق واقوم في امر عيسى۔ فقال انه ما صلب بل توفى بحتف انفه
بود بیان فرمود که مسیح مصلوب نشده است تا از رفع محروم ماند بلکه بموت خود بمرد
والحق بالموتى۔ ثم رفع كالمقربين من غير ان يلعن و يُدخل في اللظى۔
باز بغیر ملعون شدن مرفوع شد و رفع او ہمچو رفع مومنان شد
فالحاصل أنَّ هذا قَضَاء مِن الله الاعلى۔ بين اليهود
پس حاصل کلام این است که این حکم فیصل از خدا تعالی در یهود و نصاری است۔
وَالنَّصَارَى ليُبرء عبده مِنْ بُهتان اللعن *
تا خدا تعالیٰ بنده خود را از تهمت لعنت و عدم رفع بری کند۔
و عدم الرفع و يقضى بمَا هُوَ احق وَ أَوْلى
پس خدا تعالی بدین حکم اختلاف را از میان برداشت۔
الحاشيه : لولا هذا الغرض لكان ذكر التطهير لغوا بعد ذكر الرفع فان عدم الرفع الجسماني ليس بعيب واجب الدفع۔ منه
اگر این غرض نبودے البتہ ذکر تطہیر بعد ذکر رفع لغو بودے۔ چرا که عدم رفع جسمانی آن عیسے نیست که دفع آن واجب باشد۔ منه

مكتوب احمد
من رب السماوات، فالله الذي نجى المسيح من صليب اليهود، ورفعه اا
پس آن خدائے کہ مسیح را از صلیب یہود نجات داده بسوئے مقام بلند برداشت
إلى المقام الأعلى، أراد أن ينجيه من صليب النصارى مرة أخرى،
اراده کرد که بار دوم او را از صلیب نصاری نجات دهد۔
فأرسلني حَكَمًا عَدْلًا لهذه الخُطة، وسمانى باسمه لأكسر الصليب وأُتِمَّ
پس مرا بطور حکم عدل و برائے این کار فرستاد و نام من مسیح نهاد تا که من صلیب را بشکنم ۔ و کاری که از
ما بقى منه من فرائض النصيحة، فكل ما أفعل كان عليه
مسیح باقی مانده بود با تمام رسانم۔
پس ہمہ آنچه من مے کنم او کردے۔
بقية الحاشية
فحكم بينهم فيما اختلفوا فيه۔ و هو خير الحاكمين۔
پس حکم کرد در آنچه اختلاف می داشتند
ولولا هذا الغرض فما كان وجه لذكر هذه القصة۔ بل لو فرضت
پس اگر این غرض نبودے پس برائے ذکر این قصہ بیچ و جہے نبود بلکه اگر این قصه را برخلاف
القصة على خلاف هذه الصورة۔ لكان لغوا
لغوًا كلها و محل اعتراض على
این صورت فرض کرده شود همه قصه لغو و محل اعتراض بر حضرت باری می گردد۔
فعل حضرة العزة۔ الم تكن ارض الله واسعة فيخفي المسيح في مغارة
آیا زمین خدا فراخ نبود پس می بایست که در غاری از غارها پوشیده
من المغارات۔ كما اخفى افضل الرسل عند التعاقبات۔ ففكر اى حاجة اشتدت
کر دے۔ چنانچہ آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم را بوقت تعاقب پوشیده کرد۔ پس فکر کن که کدام حاجتے پیش
لرفعه إلى السموات اخشى الله رعب اليهود المخذولين۔ وظن انهم
آمده بود که مسیح را بر آسمان برد۔ چه خدا از رعب یهود بترسید و گمان کرد که هر جا که در زمین پوشیده

مكتوب احمد
۱۷۲) لو كان في قيد الحياة، وكذلك قدر عالم المغيبات۔ وجئت بعده على قدر
اگر درقید حیات بودے۔ بیچنین خدائے عالم الغیب مقرر کرد۔ ومن بعد از مسیح بمقدار آن زمانه
جَاءَ هُو مِن بَعد مُوسى، وإن في ذالك لآيةً لأولى النهى۔ وَمِن
آمده ام که او بعد از موسی علیه السلام آمده بود و در ین مناسبت برائے عقلمندان نشانی است ۔ واز
آيات الله أنه أخفى في عدد اسمى عدد زماني، وإن شئت ففكر في
نشانہائے خدا ۔ ایکه این است که او در عدد نام من عدد زمانه مرا پوشیده داشته است۔ واگر خواهی د
غلام احمد قادیانی
غلام احمد قادیانی
در عدو
فذلك خاتم رب العالمين، وفيه إشارة إلى أنه جعلني لهذه الملة مجدد
فکر کن پس این مهر خداست و در این اشاره است که او تعالی مرا مجدد این صدی گردانیده است
الدين، ولا يقبل العقل السليم أن يصمت الله الغيور عند هذه الفتن
و هیچ عقل سلیم قبول نمی کند که خدائے غیور بر وقت این فتنه با خاموش ماند۔
العظيمة، حتى لا يبعث مجدّدًا على رأس هذه المائة۔ أتطمئن قلوبكم بأن |
آیا دلہائے شما بدین امر
بقية الحاشية
تا آنکه بر سر این صدی پیچ مجددی را نفرستند۔
يخرجونه من الارضين۔ الا تعلم ان الله حكيم لا يفعل فعلا الا بقدر ضرورة
کنم ایشان خواهند برآورد - آیا نمی دانی که خدا حکیم است ۔ ہرکارے کہ میکند صرف بقدرضرورت
ولا يتوجه الى لغو بغير حكمة داعية۔ فاى حكمة الجاء الله لرفع المسيح الى
میکند ۔ و بسوئے لغو بغیر حکمت داعیه توجه نمی فرماید ۔ پس کدام حکمت خدا را برائے رفع مسیح بیقرار کرد۔
السماء۔ اما وجد موضعًا في الارض للاخفاء۔ ففكر كالمبصرين۔ منه
آیا بیچ مکان برائے پوشیدن او بر زمین نمانده بود ۔ پس ہمچو بینایان ببیندیش - منه

مكتوب احمد
يرى الله هذه البلايا تتنزل على الأمة الضعيفة، ثم لا يتوجه إلى دفعها ولا ﴿١٣﴾
اطمینان میگیرند که خدا به بیند که این آفات برامت ضعیفه نازل می شوند و باز برائے دفع آن آفات و دور کردن
الإزالة هذه الظلمة، ولا يبدء شيء من نصرة حضرة الكبرياء ، ولا تتنزل رحمته
تاریکی متوجه نگردد۔
و چیزی از مدد خدا تعالی ظاهر نشود۔ ویچ رحمتے بروقت
عند كمال هذا البلاء ، وتسبّ ذرارى الشيطان أولياء الرحمن فرحين مطمئنين
نزول این بلا نازل نشود۔ واولا د شیطان اولیاء رحمن را دشنام با دید در حالیکه خوش و مطمئن اند۔
ألا تنظرون كيف بلغت غشاوة الجهل منتهاها، وكيف نسيت كل نفس عقباها،
آیا نمی بینید که چگونه پرده جهل تا انتہائی آن رسید و چگونه هر نفس عاقبت خود را فراموش کرد۔
إلا التي حفظها الله وحماها ۔ ألا تشاهدون كيف زادت
مگر آنکه خدا حفاظت او کرد و نگه داشت ۔
آیا مشاہدہ نمی کنید که چگونه ملت ہائے
الملل الضالة في طغواها ، ووقع الفتور في سفينة الحق ومجراها ومرساها ؟
گمراه شده در تجاوز از حد زیاد تها کردند ۔ و در کشتی حق و جاری کردن و لنگر نهادن آن چه فتور ها افتاد۔
ألا يصرخ الوقت لمجدد الدين؟ ألم يأن للذين ظلموا أن يُنصروا
آیا وقت موجودہ برائے مجدد دین فریاد ہانمی کند - آیا برائے مظلومان وقت نصرت هنوز نرسیده
من رب العالمين؟ أتنتظرون وقت استئصال الإسلام، وَقَدْ
است۔
آیا وقتے را انتظار می کنید که اسلام از بیخ برکنده گردد ۔ حالانکه
وصل إلى شفا حفرة دين سيد الأنام؟ مالكم
دین آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم تا سوراخ ہلاکت رسید ۔
لا تغتمون كالمواسين؟
که همچو غمخواران غمگین نمی شوید
چه شد شما را

مكتوب احمد
أحاط الناسَ مِن طَعْوَى ظلام علامات بهَا عُرِفَ الإمام
تاریکی طاغی گشتن بر مردم احاطه کرد این آن نشانیان هستند که بدانها امام شناخته شد
فلا تعجب بما جئنا بنور
بَدَتْ عين إذا اشتد الأوام
پس از ان نور هیچ تعجب مکن که آوردیم حقیقت این است که چون مردم را بشدت حرارت تشنگی گرفت چشمه از غیب ظاهر شد
أيأتي مسيحكم بعد تفطر السماء واختلال النظام؟ ما لكم لا تعرفون الأوقات |
آیا مسیح شما بعد شگافتن آسمانها و اختلال نظام خواهد آمد چه شد شما را که وقتها را شناخت نمی کنید
ولا تفكرون في الأيام؟ ألا ترون أن الآفات نزلت، والآيات ظهرت، والمعاصى |
و در روز ها فکر نمی نمائید - آیا نمی بینید که آفات فرود آمدند و نشانها ظاهر شدند ۔ و گناهان
کثرت، والفتن تواترت، والمصيبة جلّتُ ۔ أليست فيكم نفس مفكرة ۔
بسیار گشتند - وفتن با پیہم پدید آمدند و مصیبت بسیار بزرگ شد - آیا در شما هیچ جانے فکر کننده نیست ۔
أو تحبّون الدنيا الخاسرة ، أو يئستم من رحمة الحضرة الأحدية، أو رجعتم |
یا این جهان پر زیان را دوست میدارید یا از رحمت الہی نومید شده اید - یا سوئے جاہلیت رجوع کرده اید ۔
إلى الجاهلية، ورددتم فى الحافرة؟ أتظنون أنّ الله ما ب ، ما بعث مجددًا لإصلاح |
وسوئے مکانے باز گشته اید که از آنجا ترقی کرده بودید - آیا گمان شما این است که خدا هیچ مجد دے را برائے
هذه المفسدة، على رأس هذه المائة؟ أو بذل سننه عند هذه الفتن المهلكة ؟
اصلاح این مفسده بر سر این صدی نفرستاده است یا در وقت این فتنه ہائے ہلاک کننده سنت خود را
ألم يكن حاجة إلى روح القدس عند كثرة الشياطين؟ فلا تميلوا |
تبدیل کرد آیا وقت کثرت شیاطین حاجت روح القدس نبود
پس از راه
كل الميل وانظروا كَلِمَ الله متدبرين۔ ألا ترون نيران الفتن وزمان المحن؟
راست دور نروید و کلام خدا را بند بر بنگرید - آیا شما آتش فتنه با وزمانه محسنتها را نمی بینید -

مكتوب احمد
وتسمعون ثم لا تسمعون، وتُنادون ثم تصمتون، كأنكم متم أو أغمى عليكم (۱۷٥)
وشنوید و باز نمی شنوید و شما را آواز داده می شود و باز خاموش میمانید - گویا مرده اید یا ہمچو مصروعان برشما
كالمصروعين۔ وإذا نطقتم نطقتم كالعادين، وإذا بطشتم بطشتم جبارين
غشی افتاد و چون سخن میگوئید همچو ظالمان سخن میگوئید و چون حمله میکنید پس ہمچو جابران حمله می کنید
وإذا ناظر تم فناظرتم بآراء أنحف من المغازل، وأضعف من الجوازل
وچون مناظره میکنید پس رائے ظاہر میکنید که ضعیف تر از دوک باشد و کمزور تر از بچه کبوتر ۔
وأحاطت بكم أخلاط الزمر من ذو الغمر فجعلتموهم كأنفسكم من الضالين۔
و عوام را از نادانان گرد خود جمع کرده اید ۔
☆
پس ایشان را همچو خود گمراه ساخته اید -
أعطيتم مفاتيح الهداية، فاستبدلتم الغى بالرشد والدراية، وتمايلتم
شما را کلید ہائے ہدایت دادند ۔ پس بجائے ہدایت گمراہی را گرفته اید ۔ و ہمچو محبت کنندگان
إلى الجهل كالمحبين۔
بر جهل نگونسار شده اید ۔
ومنكم قوم أغروا على العامة، ونددوا بأنه ترك الكتاب و
و از شما قومی هستند که برمن عوام را برانگیختند و چنین ظاهر کردند که این شخص کتاب و
السنة، ألا لعنة الله على الكاذبين المفترين، الذين يستمرون على
سنت را ترک کرده است۔ خبردار باشید که لعنت خدا بر کا ذبان و مفتریان است - آنانکه برگمراهی خود مداومت
غيهم، ولا يتناهون عن زهوهم وبغيهم، وما كانوا منتهين۔ وما
می ورزند و از کار باطل و بغاوت خود باز نمی آیند و نه باز آیندگان هستند و بر ما جفا نکردند
ظلمونا ولكن ظلموا أنفسهم، وسقط المكر على وجوه الماكرين۔ أشاعوا
مگر برنفس ہائے خود جفا میکنند ۔ ومکر بر روئے مکر کنندگان افتاد۔ کارہائے جہالت خود را
سہو کتابت معلوم ہوتا ہے ذوی الغمر “ ہونا چاہیے۔(ناشر)

مكتوب احمد
جهلاتهم في الجرائد، وكادوا كالصائد، وجاء وا بزور مبين۔ ولما رأيت
در اخبار ها شائع کردند و همچو شکاریان مکر با نمودند و دروغی صریح آوردند پس هرگاه که دیدم
أنهم أخلوا كنانتهم، وقضوا من المفتريات لبانتهم، أشعتُ ما أشعت
که اوشان تیردان خود ها خالی نمودند ۔ و از مفتریات حاجت روائی خود کردند شائع کردم
كما هو فرض الصادقين، فأعرضوا عن نضالي، وفروا مِن عَسالي
آنچه شائع کردم چنانچه فرض صادقین است ۔ پس از مقابله من کناره جو شدند ۔ واز نیزه من بگریختند
وواروا وجوههم كالكاذبين۔
ور وہائے خود را ہمچو کا ذبان پوشانیدند ۔
أيها الناس! ارقعوا على طلعكم ولا تظلموا ، وانتهوا ولا تفرطوا،
اے مردمان بر جا نہائے خود نرمی کنید و ظلم مکنید ۔
و باز ایستید و کار را با فراط
واحذروا ولا تجترؤوا، واذكروا الموت ولا تغفلوا، واذكروا آباء كم الغابرين۔
مرسانید و بترسید و دلیری مکنید و مرگ خود را یاد کنید و غافل مباشید و پدران خود را که گذشته اند یاد کنید
أتظنون أنكم تتركون في الدنيا ولذاتها، ولا تُقادون إلى الحاقة ومجازاتها،
آیا گمان می کنید که شما در دنیا و لذات آن گزاشته خواهید شد۔ وسوئے قیامت و پاداش آن کشیده نخواهید شد
ولا تُساقون إلى مالك يوم الدين؟ ما لكم لا تنتهجون مهجة الاهتداء ،
وسوئے مالک یوم جزاء ہمچو گرفتاران روانه نخواهید شد چه سبب است که راه راست را نمی گیرید
ولا تعالجون داء الاعتداء ، وتمرون بالحق محقرين؟
و بیماری تجاوز از حد را علاج نمی کنید - و برحق چون میگزرید به تحقیر مے گزرید ۔
اعلموا أن فضل الله معى، وأن روح الله ينطق في نفسي
بدانید که فضل خدا با من است و روح خدا در من سخن ها می کند۔
سہو کتابت معلوم ہوتا ہے ارقاوا “ ہونا چاہیے۔ (ناشر)

مكتوب احمد
فلا يعلم سرى، ودخيلة أمرى إلا ربّى، هُوَ الذي نزل على وجعلني من ﴿۱۷﴾
پس هیچکس راز من و حقیقت اندرونی من بجز خدائے من نمی داند همان است که بر من فرود آمد و مرا از روشن شدگان
المنوّرين۔ وكم من آيات كشفت عليكم ثم تمرون بها غافلين۔ ألا ترون أن الخسوف |
گردانید و بسیاری از نشانها است که بر شما کشاده شدند باز برانها بحالت غفلت میگذرید - آیا نمی بینید که
والكسوف ما كانا في قدرتي ولا قدرتكم؟ بل كان جمعهما في رمضان خلاف
خسوف و کسوف نه در قدرت من بود و نه در قدرت شما بلکه جمع شدن آن هر دو در ماه رمضان خلاف مراد شما
منيتكم، فرأيتم الآيتين المذكورتين كارهين۔ فكأن الله عذبكم بما لا تهوى
بود پس شما آن هر دو آیات ذکر کرده شده را در حالت کراہت مشاہدہ کردید۔ پس گویا خدا تعالیٰ بچیزے شمارا
أنفسكم، فما فكرتم كالراشدين۔ ولو كان في قدرتكم لَحَوَّلتم الشمس والقمر من مكان |
عذاب کرد که دل شما نمی خواست پس ہمچو صاحبان رشد هیچ فکری نکرده اید ۔ واگر در قدرت شما بود البته شما آفتاب
خسوفهما ونلتم إلى السماء لتغيير صفوفهما لو كنتم قادرين۔ فسوّد الله وجوهكم
و ماهتاب را از مقام خسوف و کسوف بمقامے دیگر منتقل کردندے۔ پس خدا روہائے شمارا سیاه کرد و
ورَضٌ فُوهَكم، وما استطعتم أن تردوا فعل الله فكنستم نادمين۔
دهن شما را بکوفت و در طاقت شمانماند که فعل خدا را از حالت آن بگردانید ۔ پس ہمچو شرمندگان پوشیده شدید ۔
أقسمون أنكم رضيتم بهذا الفعل مِنَ الرحمن، وما جادلتموه بأنفسكم
آیا قسم میخورید که شما بدین فعل خدا تعالی راضی بودید ۔ و در دلہائے خود ہمچو شیطان با او
كالشيطان، وما أخذكم القبض كالغضبان؟ فأقسموا إن كنتم صادقين۔ أتقسمون
جنگ نکرده اید و شمارا ہمچو خشمنا كان قبض نگرفته است۔ پس قسم خورید اگر راست گو هستید - آیا قسم میخورید که
أنكم رضيتم بموت آتهم بعد ما أخفى الحق وما أقسم؟ فَأَقْسِموا إن كنتم
شما بموت عبد اللہ آتھم عیسائی راضی شده اید بعد زانکه اوحق را پوشیده داشت و قسم نخورد۔ پس قسم خورید

مكتوب احمد
۱۷۸) صادقين ۔ أتقسمون أنكم رضيتم بما أيدنى ربّى، وأكرمني وأعزني، وزاد كل
اگر راستگو هستید - آیا قسم میخورید که شما بان تائیدات خدائے من که لازم حال من اند خوشنود هستید و شما را آن همه اکرام
يوم حزبي؟ فأقسموا إن كنتم صادقين۔ أتُقسمون أنكم رضيتم بما أخزاكم ربي
و اعز از الهی که درباره من مبذول است خوش می آید ۔ پس قسم خوریدا گر راست گو هستید - آیا قسم میخورید که شما بد بین فعل
بحذائي، وما استطعتم أن تكتبوا شيئًا فى العربية كإملائي؟ فأقسموا إن
حق راضی بودید که او بمقابله من شمارا رسوا کرد و در قدرت شما نماند که چیزے بمقابل من در عربی بنویسید - پس قسم خورید
كنتم صادقين أتُقْسِمون أنكم رضيتم بما قصرتم عن فهم القرآن
اگر راستگو هستید - آیا قسم میخورید که شما بدان قصور راضی شده اید که درباره فهم قرآن در شما ثابت شد
فما استطعتم أن تكتبوا مثل ما كتبت من معارف الفرقان، وَمَا قدرتم أن
پس شمارا این طاقت نماند که آنچه من نوشتم بنویسید ۔
و شما را این قدرت نشد که
تبارزوني في هذا الميدان؟ فأقسموا إن كنتم صادقين۔
در این میدان مقابله من کنید - پس قسم خورید اگر بر راستی هستید ۔
وقد شهد صالح على صدقي من قبلى وقبل دعوتي، وقال
و به تحقیق نیک بخته قبل از من وقبل از دعوت من بر صدق من گواهی داد۔
و گفت
إنه هو عيسى المسيح الآتي، وسماني وسمى قريتي، وقال لفتاه هذا ما |
این همان عیسی مسیح است که خواهد آمد و نام من و نام ده من بر زبان راند و مرید خود را که کریم بخش
أُنْبِئتُ مِن رَبِّي، فخُذْ مِنّى هذه وصيتي، وقال: إن العلماء يكفرونه ويكذبونه،
نام داشت گفت که این خبر از خدائے خود یافتم - پس این نصیحت من از من بگیر و گفت علماء آن وقت او را کافر
فلا تقعد معهم وتذكر نصيحتي۔ فلما كبر فتاه وشاخ أدرك وقتي، فجاء نی
خواهند قرارداد و تکذیب او خواهند کرد با اوشان منشین و نصیحت من یاد داره پس هرگاه که آن مردیکه سن رسید

مكتوب احمد
في وقت غُربتي ، وقال : عندى لك شهادة فاسمع مني کلمتی، فروى ﴿۱۷۹
و پیرشد وقت مرا یافت۔ پس در حالت مسافرت من نزدم آمد وگفت برائے تو نزد من گواهی است۔ پس
ما سمع من شيخه بعين باكية، ودموع متحدّرة، حتى هيج عبرتي، ثم
کلام من بشنو۔ پس هر چه از شیخ خودشنیده بود بمن روایت کرد و در حالت روایت چشم او گریان بود واشک ہائے
أشاع كما أوصاه شيخه الولى هذا الخبر، وبلغ حالفًا ومهللا إلى كل
او جاری بودند۔ بعد یکه مرا مستعد گریه کرد باز همچنان که شیخ خدا رسیده او وصیت کرده بود این خبر را
أذن هذا الأثر، وأشعتُ بإيمائه رسالةً مطبوعةً، وأودعتها أخبارًا |
در مردم شائع کرد و بقسم و کلمه تشهد این نشان را بهر گوشی رسانید و من با شاره او یک رساله که دران این روایت بود طبع
مسموعة، وزاحمه علماء تلك الخطة، وكادوا كل كيد ليصرفوه عن هذه
کرده شائع کردم و در آن رساله آن اخبار مسموعه درج کردم و علماء آن نواح مزاحم او شدند و از هر ستم مکرے کردند تا او را
الشهادة، فقال: لا أكتمها أبدا ولا أتعامى بعد البصيرة، فأشاعها حق الإشاعة،
ازین شهاده باز دارند ۔ پس گفت که من هرگز این گواهی را پوشیده نخواهم کرد۔ و بعد از بصیرت کور نخواهم شد۔ پس آن
وبلغها إلى الخواص والعامة، ثم توفاه الله ورفعه إلى مقر المؤمنين۔
گواهی را در خاص و عام چنانچه باید شائع کرد۔ باز خدا تعالیٰ اور اوفات داد۔ وسوئے قرارگاه مومنان برداشت۔
فبَيِّنوا ۔۔ أتقسمون أنكم رضيتم بهذه الآية من الرحمن، وما
پس قسم خورید آیا شما بدین نشان الہی راضی شده اید۔
ویچ
كرهتم و ما غاضبتم في قلوبكم بالعدوان؟ فأقسموا إن كنتم صادقين۔
کراہت نکرده اید و نه در دلہائے خود بظلم صریح خشمناک شده اید۔ پس قسم خورید اگر شما بر راستی هستید ۔
أهذه كانت تقاتكم ودياناتكم أن شيخًا كبيرًا من المسلمين روى هذه |
آیا این پرهیز گاری شما بود و این دیانت که پیری بزرگ از مسلمانان این روایت را بقسم و بکلمه تشهد بیان کرد۔

·

آج 10 میں سے 10 باقی