انجام آتھم
حصہ 17
Urdu original from Ruhani Khazain, edition of the Ahmadiyya Muslim Jamaat.
مكتوب احمد
١٩٢ الآلام، وأمضى الوقت كالصائمين ۔ ثم أقرّ معها برؤية ملائكة العذاب، والخوف والاضطراب
و چون خاموشان وقت را گز رانید - باز با این همه اقرار کرد که او فرشتگان عذاب را دیده است و سختی خوف کشیده
وأقر أنه أنفد الأيام خافًا، وخشي موتًا زعافًا، وظن أنه من الدارسين۔ فانظروا
و اقرار کرد که اور روز ہائے خود را در نهایت خوف گز رانید و از موت ناگهانی ترسید و گمان کرد که اواز نا پدید شوندگان است
إلى حيّة يذكرها ۔۔ أتقبلها فراسة أو تنكرها؟ فافهموا السر إن كنتم متدبرين۔
پس بسوئے مارے کہ ذکر میکند ۔ نگہ بکنید - آیا فراستی این را قبول میکنید یا انکار میکند - پس اگر تد بردارید راز را بفهمید -
ثم تعلمون أنه هرب من مكان إلى مكان، ومن جيران إلى جيران
و تو میدانی که اواز مکانے سوئے مکانے بگریخت ۔ واز ہمسائیگان سوئے ہمسائیگان رفت
ولفظته بلدة إلى بلدان، ولكن مع ذلك ما أظهر في الميعاد عذرا نحت بعده
وزمینے او را سوئے زمینی انداخت مگر او در میعاد نزد هیچکس از حاکمان و مددگاران و مردان و
کشيطان، وما بكى عند حكام ولا أعوان، ولا رجال ولا نسوان ولا بنين۔
زنان و پسران آن امر را ظاهر نکرد که بعد از گذشتن میعاد تر اشید -
أيقبل عقل في مثل هذه الخصومات وزوبعة التعصبات والنقمات
آیا هیچ عقلی در مثل این خصومتها و با دگر د تعصب ہاو کینہ ہا قبول می کند ۔
أن يصبر الرجل الذى هُوَ عدو ديننا وحاسد عرضنا
که آن شخصی که
دشمن دین ما و حاسد آبروئے ما باشد ۔ او بر وقت چنین
عند هذه السطوات، ولا يأخذنا ولا يرفع إلى القضاة؟ بل كان عليه
حمله با صبر کند و ما را
گرفتار نکند
و نز د حکام نرساند بلکه بر و واجب بود
أن يُفشِى جريمتنا، ويُثبت صريمتنا، وأذاقنا جزاء السيئات۔
کہ جرم ما را شائع کر دے۔ و قصد ما را بپایہ ثبوت رسانیدے ۔ وجزائے بدی ما را چشانیدے
مكتوب احمد
أما رأيت أن آتم وقومه كيف فرحوا بعد الميعاد باطلا ، ورقص كل أحد ١٩٣
آیا ندیدی کہ آتھم وقوم او بعد از گذشتن میعاد براه باطل چه شادی ہا کردند و هر یکے از یشان بطور فریب
خاتلا، ورمى من قوس الخبث عائلا، فكيف أعرضوا عن مثل ذلك الفتح |
دادن رقص ها کرد و کمان خباثت را بز در تمام کشیده تیرانداخت ۔ پس چگونه از چنین فتح ظاهر اعراض کردند
المبين؟ أهذا أمر يقبله عقل الثقات، أو يطمئن به قلب العاقلين |
آیا این امر یست که عقل مردمان ثقه آن را قبول کند یا دل عقلمندان بدان اطمینان یابد
والعاقلات؟ أهذا هو المرجو من هؤلاء الدجالين أعداء الدين وأعداء
آیا ازین دجالان که دشمنان دین و دشمنان آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم هستند همین
خير الكائنات؟ ففكروا إن كنتم مؤمنين۔
امید باید داشت۔ پس اگر ایمان دارید فکر کنید -
ألا ترون أن رسائلهم وجرائدهم مملوّة من إهانة دين الإسلام
آیا نمی بینید که رسائل واخبار این قوم از اهانت دین اسلام و پیغمبر خدا صلی اللہ علیہ وسلم
وخير الأنام، فكيف غَضّوا أبصارهم في مثل هذا |
پس چگونه در مثل این مقام چشم پوشی اختیار کردند -
پر هستند -
المقام؟ ووالله إنهم عدو لي وعدو لسيدى المصطفى، وحراص على لو
و بخدا اینان دشمن من و دشمن آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم هستند و بر من حریص هستند اگر
يقدرون على نوع من الأذى ولو كسرنا بيضة من بيضهم، لحثوا الحكام علينا
برائے ایذائے من موقعہ یا بند و اگر ما یک بیضہ از بیضہ ہائے ایشان بشکنیم ۔ ہر آئینہ باغوائے خود
بتحريضهم، فكيف صبروا على ما رأوا منا سطوات للإهلاك
حکام را بر ما برانگیزانند ۔ پس چگونه بعد از دیدن حملہ ہائے ما کہ برائے قتل آتھم بودند صبر کردند ۔
مكتوب احمد
۱۹۴ وحركات كالسفاك ؟ أَ دَرَءُوا بالحسنة، وما أرادوا جزاء السيئة بالسيئة؟
آیا جواب بدی به نیکی دادند و نخواستند که بدی را به بدی پاداش دهند ۔
رأوا صولة أولى منا فعفوا وصبروا، ثم رأوا صولة ثانية فعفوا وصبروا، ثم رأوا |
از ما حمله اول دیدند - پس در گزاشتند و صبر کردند - باز حمله دوم دیدند پس در گزاشتند و صبر کردند - باز
ثالثة فعفوا وصبروا، وكذلك عملوا إلى سطوات ثلاث فأقسموا |
حمله سوم دیدند پس در گزاشتند و صبر کردند ۔ و همچنین تا سه حمله صابر ماندند ۔ پس قسم خورید
أهذه أخلاق تلك الشياطين؟
آیا همین اخلاق این شیاطین است -
أتفتي فراستكم أن هؤلاء الأشرار الكفار، والأعداء
آیا فراست شما فتوی می دهد که این شریران و کافران و دشمنان بدکار که در عداوت
الفجار، الذين سبقوا كل قوم فى عداوة الملة الإسلامية، والشريعة
ملت اسلام از هر قوم سبقت برده اند۔
الربانية، وجدونا مجرمين سفاكين، ثم آلونا خبالاً عافين؟ بل هو
ما را مجرم اقدام خونریزی یافتند -
باز در تباه کردن ما کوتاهی کردند و در گزاشتند -
مكر وحيلة لإخفاء الخوف الذي ظهر من آتم بأنواع الارتعاد، في أيام الميعاد،
بلکہ این ہمہ مکر و حیلہ برائے پوشیدن آن خوف است که در ایام میعاد از آتھم ظاهر شد۔
و از همین سبب او قسم نخورد و نه نزد حاکے استغاثہ برد۔
ولذلك ما تألى وما رفع الأمر إلى حكام هذه البلاد، وولى ومكر وقال
و روگردانید و مکر کرد و گفت
نحن قوم نجتنب الألايا، وقد حلف من قبل في القضايا۔ والحلف واجب |
کہ ما قومی هستیم که قسم نمی خورند و حالانکه پیش ازین در بسیاری از مقدمات عدالت ہا قسم بخور دو برائے رفع نزاع
مكتوب احمد
عندهم لرفع الخصومة، ومن أبا فهو عندهم من الفَجَرة، وقد حلف يسوعُهم ۱۹۵
قسم در مذهب عیسائیان واجب است و هر که انکار کند از بدکاران است۔ ویسوع ایشان و حواریان
و دیگر اکابر نصرانیان قسم خوردند ۔
والآخرون من الحواريين وأئمة النصرانية۔ وقال كلارك أن القسم |
و ڈاکٹر کلارک گفت که قسم نزد ما هیچو
خنزیر است نزد مسلمانان ۔
عندنا كالخنزير عند المسلمين وقد أكل خنزير الحلف
حالانکه این خنز بر قسم را هر فردی از پادریان خورده است
كل أحد من القسيسين، وبولص الذي كان رئيس المفترين۔
و خود پولس که رئیس مفتر یان بو د خور د ہ ۔
فانظروا إلى آتم وكذبه الصريح، وعمله القبيح، كيف أعرض
چگونه از قسم خوردن
پس آتھم و کذب صریح و عمل قبیح او را به بینید ۔
عن الإقسام، خوفا من قهر الله العلام؟ وكنت أعطيه مالا كثيرًا على إيلائه،
اعراض کرد۔ از بین خوف که مبادا قہر الہی برو نازل گردد و من او را بر قسم خوردن او مالے کثیر می دادم
وقلتُ خُذْ مِنّى قبل حلفك لو كنت تشكّك في قضائه۔ بل زدت
و گفتم که اگر تر اشکی است پس این مال قبل از قسم خوردن از من بگیر
بلکه من
وعد الصلة من ألف إلى آلاف، ولو استزاد لزدناه من غير إخلاف ۔
وعده انعام را از یک هزار تا چند ہزار زیادہ کردم ۔ واگر ازان ہم زیادہ خواستے البتہ بغیر تخلف وعدہ
فكان فرضه أن يجيئنى جارا ذيل الطرب، ويحلف ويُشيع صدقه
زیاده می کردم پس برو فرض بود که بشادی دامن کشان پیش من آمدے و قسم خوردی و راستی خود را
في العجم والعرب، ولكنه فرّ كالمبهوت، وخرّ كالمكبوت، وأعقبه |
در عرب و عجم شائع کردے۔ مگر او ہمچو سراسیمہ بگریخت۔ وہم چو کسیکه دست زور آورے بردافتد
مكتوب احمد
١٩٦ طائف الهول كالمجانين۔ فظهر من هذا ضحضاحه، وهتك وجاحه و
فروافتاد و هیچو دیوانگان بار بار او را جنون افتاد پس ازین حرکت پایاب او معلوم شد و پرده او دریده گشت
حصحص الحق وبدا كذب الخائنين ۔ ثم كان عليه عند الإعراض عن الحلف
وحق ظاهر شد و دروغ خیانت پیشگان پدید آمد باز برو واجب بود که اگر قسم نخورده بود
أن يأتي بدلائل على بهتانه، ويُثبت بأشهاد مضمون هذيانه، ولكنه ما |
بارے بدلائل دعوی بہتان خود را بپایہ ثبوت رسانیدے واز روئے گواہان ہذیان خود را ثابت کر دے مگر او
جاء بدليل على تلك الخرافات، وما صرخ على باب حاكم عند هذه
ونه بر وقت این آفات بر در حاکمی فریاد کرد
برین خرافات پیچ دلیلی نیاورد۔
الآفات، كما هو سيرة المظلومين۔ فأي دليل أكبر من هذا على |
چنانکه آن طریق مظلومان است پس بر مفتریات او ازین بزرگتر کدام دلیل
مفترياته، وعلى كذبه وخز عبيلا ته عند الناظرين؟ وإنه أقرّ غير |
و بر كذب واباطیل او ازین ظاہر تر کدام شہادتے نزد ناظرین ضروری است و او
خواهد بود
مرة أنه خشى على نفسه في تلك الأيام، ووجد ما يجد الموقن بقرب الحمام۔
بارہا اقرار کرد که او بر جان خود ترسیده است ۔ و آن غم دید که کسی ببیند که بر نزد یکی موت خود
وبعد ما خرج من سجن الأحزان، ومارستان الذوبان
یقین دارنده باشد۔ و چون از زندان غمها و بیمارستان گداختن بیرون آمد ۔
أهرع الناس للقاه، وعجبوا بِمُحَياه، فمن حدّق إلى أساريره، وفكر في
مردم برائے دیدن او شتافتند و بر زندگی او تعجب کردند ۔ وہر کہ بتامل نشانہائے چہرہ او دید۔ و
شخيره، علم أنه بدل الهيئة السابقة، وأطفأ النار المضطرمة، وظهر
غور کرد۔ بدانست که او ہیئت سابقه را مبدل کرده است و آتش افروخته را منطفی گردانیده۔
و در آواز او
و
مكتوب احمد
كالمساكين۔ وبكى مرارًا في كل نادٍ رحيب بتذلّل عجيب، فسمع من كان ﴿١٩﴾
ہمچو مسکینان ظاہر شدہ۔ و بار ہا در مجلس ہائے فراخ بتدلل عجیب بگریست ۔
پس ہر کہ درمیان
في بهرة الحلقة وحواليها، وفهم أنه خشى قنا الموت وعواليها، وأمضى الأيام
حلقه جماعت یا گرد آن بود شنید و فهمید که او از نیزہ ہائے موت و سر آن نیزه ها ترسید و همچو بیقراران
روز با گذرانید مگر قوم او شرط الهام مرا فراموش کردند
كالمضطرين۔ وأما قومه فنسوا ما كان في إلهامى من قيد الاشتراط، الذي
آن شرط که مدار
كان فيه كالمناط ، وما فكروا في خوفه الذي بلغ إلى الإفراط، وتعاموا من
واز غضب
مفہوم الهام بود و در خوف آتھم بینچ فکری نکردند آن خوف که با فراط رسیده بود۔
الغيظ والاحتلاط، وأروا كل خبثهم كالشياطين، وأبدوا نواجد طيش
و خشمناک شدن کور گشتند - وہر خباثت خود را همچو شیاطین نمودند۔
و دندان طیش و غضب
وغضب، وغيظ ولهب، وكانوا معتدين۔
ظاہر کردند ۔ وخشم و افروختگی نمودند و از حد تجاوز کنندگان بودند ۔
وأخْنَتْ على السفهاء ورفقاؤه الجهلاء ، وقالوا إنا من
و مردم سفیه و رفیقان جاہل او برمن به سخت گوئی زبان کشادند و گفتند که ما غالبیم -
الغالبين۔ وفهمناهم فما أقلعوا عن الجهلات، وانصلتوا كل الانصلات، وأضرموا
و ما ایشان را فهمانیدیم پس از جهالتها باز نه ایستادند و بغایت درجه از حد در گذشتند - و آتش جنگ
نار الوغى، والتهبوا كجَمْرِ الغَضى، ومَا أَنْقَروا وما فكروا، بل اضطرموا وتنكروا،
افروختند و همچو اخگر درخت غضا افروختند و باز نه ایستادند و نه فکر کردند بلکه بیفروختند و خصومت
وأبرزوا عربدة واعتداءً ، وافتروا أشياء ، وتمايلوا على سب واستجراح
و جنگ و زیادتی را ظاہر کردند و بهتانها بستند و بر دشنام دہی وعیب گیری و استهزاء مائل شدند
مكتوب احمد
۱۹۸ وشتم ومزاح، واعتدوا هذيانا وبهتانا، وطاروا إلينا زُرافات ووحدانًا كالمجانين۔
و در هذیان و بهتان از حد درگذشتند ۔ وسوئے ماگرو ہے گرو ہے ویکے یکے پریدند۔
وأخفوا الحقيقة كالحول المحتال، أو المغطّى الدجال، وكانوا يستهزء ون
واصل حقیقت را همچو مکاران و حیله گران و دجالان حقیقت پوشان پوشیده داشتند و باستهزاء
سائرين فى الأسواق، كما هي عادة الفساق، وكانوا يزيّنون الكذب والافتراء ،
در بازار با بگشتند و چون فاسقان تمسخر را عادت کردند و کذب وافترا را مزین کرده بمردم نمودند
وكل أحد قال فينا أشياء كما شاء ، وقد استتلوا الصبيان والسفهاء |
وہر یکی از ایشان هر چه خواست در حق ما گفت و در وقت استهزا کودکان وسفیهان را در پس خود کردند
مستهزئين وكانوا يخدعون الناس بنبأ ما فهموه، أو فهموه ثم حرفوه، و
و مردم را بخبری فریب می دادند که خود نه فهمیدند یا فهمیدند مگر تحریف می کردند
عثوا في الأمصار مفسدين۔ وسعى معهم علماؤنا كساع، بل كسباع، لابسي
و بطور فساد انگیزی در شهر با بگشتند - وعلماء ما با اوشان همچو نمامان بودند - نی نی بلکہ ہمچو درندگان پوست
جلد النمر، وهاجمى هجوم السيل المنهمر ، واتبعوا النصارى وزخارف زورهم
پلنگ پوشیده رفیق شدند - و ہمچو سیلی که بزودی و تیزی می آید بناگاه بر ما افتادند و عیسائیان و دروغہائے آراستہ
ونبذوا لباس التقوى وراء ظهورهم، مجترئين۔ وأرادوا جَوحَنا بحصائد اللسان۔
اوشانرا پیرو شدند - ولباس تقویی را پس پشت خود انداختند - و خواستند که با دا سہائے زبانها استیصال ما کنند
وغوائل الافتنان، وأيدوا النصارى كالشاهدين۔ وكان كل كحسين
و از غوائل فتنه اندازی ما را تباه گردانند و همچو گواہان تائید عیسائیان کردند ۔ و ہر یکے از یشان مثل محمد حسین
بطالوي أو شيخ نجدى بعيدًا من الديانة والدين۔
بٹالوی یا شیطان نجدی از دیانت و دین دور بود
مكتوب احمد
والعجب أن آتم كان مُرمَّا لا يترَمُرَمُ ، وصامتًا لا يتكلم، بل كتب إلى ١٩٩
و تعجب اینکه عبد اللہ آتھم بالکل ساکت و خاموش بود که یک لفظی هم بر زبان نمی آورد و پیچ کلامی نمی کرد
أنى برى منهم ومن فعلهم، وأعلم أنّهم من الجاهلين المعتدين، ثم بعد مَلِي
بلکہ سوئے من نوشت که من از این مردم و کار این مردم بیزارم و میدانم که ایشان از نادانان و تجاوز کنندگان هستند -
قسا قلبه وصار من الغاوين۔ ومع ذلك ما أشرك نفسه في سبهم و
باز بعد از مدتے قلیل دل او سخت شد و از گمراهان شد و باوجود این امر خویشتن را در دشنام و
بهتانهم، وسفاهتهم وهذيانهم، وتنحى عنهم وقعد كالمعتزلين المختفين۔
بهتان و هذیان اوشان شریک نکرد بلکه از وشان یکسو مانده و هیچو گوشه نشینان پوشیده نشسته
ولو كان يحسبني كذَّابًا، ويحسب نفسه مظلومًا مصابًا، لكان حقه أن
و اگر او مرا کذاب خیال کردے و خویشتن را از مظلومان شمر دے۔ پس ہر آئینہ حق او بود که
يكون أوّل المكذبين وأوّل اللاعنين، بل كان الواجب عليه أن يشيع
از همه تکذیب کنندگان اول تکذیب من کردے واز ہمہ لاعنان اول لائن او بودے بلکہ برو واجب بود
کذبى بالاشتهارات، ثم لا يقنع بها ويرفع إلى الحكام للمكافاة، لكنه ما فعل
که با شتہارات کذب مرا شائع کر دے۔ باز بدین قدر کفایت نکر دے بلکہ بذریعہ حکام مرا سزا د ہانیدے مگر
ذلك بل صمت كالمتخوفين وأنت تعلم أنه إن كان مُطلعا على كذبي، وكان
او چنین نکرد بلکه همچو ترسندگان خاموش شد و تو میدانی که اگر او بر کذب من اطلاع یافته بود وخبث دل من
ظهر عليه خبث قلبي، مع أنه تأذى كل الأذى بسببي، فكان من مقتضى
برو منکشف گشته بود با وجود این امر که از سبب من تکالیف برداشته و محنت کشیده بود پس درین
الفطرة الإنسانيّة، والضرورة الدينية والعقلية، أن تتحرک غضبه كالطوفان
صورت مقتضائے فطرت انسانی و تقاضائے ضرورت عقلیه دینیه این بود که غضب او مثل طوفان جنبش کردے ۔
مكتوب احمد
۲۰۰ ويشتعل لمجازاة العدوان۔ فما منعه أنه صار كالميت المدفون، واختفى
و برائے پاداش ظلم مشتعل گشتے ۔ پس او را این چه پیش آمد که همچو میت دفن کرده گردید و چون شرمنده
كالمتندم المحزون ؟ أليس هذا مقام يحار فيه الفهم، وتهيج الظنون
غمناک پوشیده گشت آیا این آن مقام نیست که در آن عقل انسان متحیر میشود و گمان ها در دل
ويفرط الوهم ؟ ثم دعوته للحلف لكشف الحق على العوام، ووعدته قنطارًا
می آیند ۔ وو ہم زیادت میکند - باز او را برائے قسم بخواندم تا که حق بر عوام ظاہر گردد و برفتم خوردن وعده
على الإقسام، لا يسيرا من الحطام، ليرجع بردن ملآن وقلب جذلان
مالے کثیر دادم۔ نہ اند کے از مال۔ تا که آستین خود از مال پر کند و با دل شادان بازگردد۔
فولى وما تألى ثم لعنته لعنًا كبيرًا ، فقلت لعنة الله عليك إن
پس رو بگردانید و قسم نخورده باز برو لعنت فرستادم و گفتم که خدا برتو لعنت کند اگر از روئے سخت دلی
أعرضت مزيرًا، وما جئتني وما تركت تزويرا، فما جاء وما حلف
کناره کنی۔
و نزدم نیائی و دروغ آرائی را نگذاری ۔ پس نیامد و نه قسم خورد
وتذكر رُزُءًا سلف ، وظَنّ أنه الآن من المأخوذين۔
و مصیبت اول را یاد کرد و گمان کرد که اکنون اواز گرفتاران خواهد شد۔
و کفاک ما ظهر منه عند سماع نبأ الموت، وتراءت له
و ترا این امر کافی است که وقت شنیدن خبر موت چه حرکت ها از و صادر شد
آثار الفوت، وأخذه خاف حتى ظهر التغير فى الصوت، وطفق يفر
ونشانہائے در گزشتن برائے او ظاهر شدند و او را خونی شدید گرفت تا آنکه در آواز او تغیری پدید آمد
کصید مذعور يجوب البيداء ، ولا يرى شجراء ولا مرداء ، وترك سبل العاقلين۔
و چنانکه شکاری تر سنده بیابان را قطع میکند و نه زمینی درختناک می بیند و نه بے درخت همچنین بگریخت و راہ ہائے عاقلان ترک کرد
مكتوب احمد
ثم إذا رأى أن الخوف لا يخفى، وأن ليس الناظرون كالأعمى، فاشتهر أن الصائلين في ٢٠١
باز چون دید که خوف پوشیده نتواند ماند و بینندگان همچو کوران نیستند ۔ پس مشهور کرد که حمله کنندگان در
كل مكان قفوه، وما وجدوا قصرًا إلا علوه، حتى بُهِتَ مِن نمط تعاقبهم
ہر مکانے پس اور فتند و هیچ کافی نیافتند که بران نه برآمدند تا آنکه از طریق تعاقب شان مبهوت شد۔
وَمَا رأى راجلهم ولا راكبهم۔ فما أمهله هذا الخوف، بل احترق منه الجوف
و نہ پیاده شان دیدو نه سوارشان پس این خوف اور ا نگذاشت بلکه از ان بیم اندرون او بسوخت
ورآه الزائرون أنه يُمضى وقته بالبكاء والزفرات، ويجرى من مقلته سيل
و ملاقات کنندگان او را دیدند که وقت خود بگریه و آه ها می گذارد و از چشم او سیلاب اشک ها میرود و
العبرات، ولا كدمع المقلات، وكان يستيقن أنه المغلوب، وسيعلق به
می گرید و نہ ہمچو گریستن زنی که پسران او مرده باشند و گویا او یقین می کند که او مغلوب است ۔ و عنقریب مرگ
الشعوب۔ فكما أن القنص عند حس جوارح باطشة يختفى في سرحة كثيفة
بدو خواهد آویخت ۔ پس مثل آن صیدے کہ بوقت دریافتن جانوران شکاری که بر و حمله می کنند در درختی پوشیده میشود
الأغصان وريقة الأفنان، ويوارى عيانه تحت كل عيصة، بإرعاد
کہ شاخہائے آن با نبوه باشند و نیز شاخہائے پر برگ باشند۔ وزیر ہر درختی کلان وجود خود را می پوشاند واز
فريصة، كذلك تاه كالمجانين۔
شدت خوف گوشت شانه خود را می لرزاند هم چنین این شخص از جنون خوف سرگردان می گشت۔
ثم نحت من بعد الميعاد، على طريق الإفناد، أن جَمُعَنا حَلّوا بساحته،
باز بر طریق دروغ گفتن بعد از گذشتن میعاد این تراشید که گروه ما بساحت خانه او در آمدند -
وعجروا عليه شاهرى سيوفهم لإبادته، ليغتالوه كالمفاجئين۔ فمن
و شمشیر با برکشیدہ برائے اہلاک او حمله کردند۔ تا بیک ناگاہ اور اقتل کنند۔
پس ازین
مكتوب احمد
۲۰۲ مثل هذه الافتراءات ونحت البهتانات، ظهر عُجَرُه وبُجَرُه ، وعُرِفَ نجمه و شجره
افتراها و بهتان با حقیقت پوشیده او منکشف گشت و نبات او و درخت او شناخته شد۔
وظهر أنه هاب الإسلام، ولو أخفى المرام۔ ألا تعلم أنه كيف أقر بأنه خاف
و ظاهر شد که اوضرور از هییت اسلام بترسید - اگر چه این مقصد را پنهان داشت - آیا نمی دانی که او چگونه اقرار کرد
حية، ومن المعلوم أن الحية ما كان مأمورة منا ولا معلمة، وتلدغ الحية |
که اواز مار بترسید و این ظاهر است که مار از ما حکم یافته نبود و نه تعلیم یافته و مار با مر خدا تعالی می گزد
بأمر الله لا بأمر الإنسان، فثبت أنه خشى قهر الديان، وأوجس في نفسه |
نه با مر انسان ۔
پس ثابت شد که اواز قہر خدائے جزاء دهنده بترسید و در دل خود خوف
خيفة نبأ الرحمن، وهذا هو شرط الرجوع الذي كان في إلهام المنان
پیشگوئی پوشیده داشت و این همان شرط رجوع است که در الهام بود۔
فانتفع من الشرط بخوف الجنان، ثم ستر الأمر كالماكرين۔
پس بباعث خوف از ان شرط منتفع شد باز حقیقت حال را همچو مکر کنندگان پوشیده کرد۔
وإن قصة الحيّة تشهد بكمال الصفاء ، أن الخوف كله كان
وقصہ مار بکمال صفائی گواهی می دهد که همه خوف از تقدیر آسمان بود۔
من قدر السماء ، لا من هؤلاء وهؤلاء ۔ وقد سمعت أني دعوته للإيلاء ،
نه ازین گروه وازان گروه و تو شنیدی که من او را برائے قسم خوردن خوانده بودم
فكان هو الخوف الذى رجعه إلى الإباء ۔ وقلت إني مجيزك كالغرماء ،
پس همان خوف او را از قسم خوردن باز داشت و من بدو گفتم که هیچو تاوان دهندگان تر از رکثیر
ولو شئت اجمعُ عَنِّى قبله عند أحد من الأمناء ، فخاف عكازتي، مع أنه
انعام خواهم داد واگر بخواهی پیش از قسم خوردن نزد امینی زر انعام جمع کنانی ۔ پس از عصائے من بترسید ۔
مكتوب احمد
اطلع على إجازتي، وإذا ولى وما تألّى۔ فقلتُ : يا هذا قد آلوا من قبل خواص ۲۰۳
با وجود این امر که بر انعام من اطلاع یافت پس هرگاه که روگردانید و قسم نخورد۔ گفتم که ای فلان به تحقیق قبل از تو
أئمتك، وأكابر ملتك ، أ أنت أفضل منهم أو تحسبهم من الفاسقين؟
خواص پیشوایان تو قسم با خوردند - آیا تو از آنان بزرگتر هستی یا تو آنان را از فاسقان می شماری۔
فما رد قولى وما آلى كالصادقين۔ فكذبه شيء لا يختفى بإخفاء ، ولا يستقيم
پس نہ قول مرا رد کرد و نہ ہمچو صادقان قسم خورد پس دروغ او چیزیست که از پوشیدن پوشیده نمی شود
بافتراء ، بل هو أجلى البديهيات، وأسنى المسلمات، ولكن المخالفين قوم |
و بافتراء صورت درستی نمی پذیرد بلکه آن اجلی بدیهیات و روشن ترین مسلمات است مگر مخالفان قومی هستند که
أعماهم إعصار التعصب والشحناء ، كما يُعشى الهجير عين الحرباء۔ فلا شك
باد گرد تعصب و کینه چشم شان کور کرده است۔ چنانکه دو پہر چشم حربا را کور می کند پس بیچ شک
أن الحق أبلج، والباطل لَجُلَجٌ ، واسودت وجوه المبطلين۔ ولا ريب أن
نیست که راستی در خشید و باطل رو بزوال نہاد و روئے باطل پرستان سیاه شد و هیچ شک نیست
موت هذا الكذاب، أمات كل مكذب في هذا الباب۔ وإني أرى
که موت این کذاب ہر مکذب این امر را بمیر انید۔
و من می بینم
أنّ الألسنة قد زُمّت ۔ والحجة قد تمت۔
که بر زبان با لگام داده شد ۔ و حجت با تمام رسید -
وظهر الحق ولو كانوا كارهين۔
و حق ظاہر شد اگر چه ازان کراهت می داشتند ۔
وقد ذكرنا قبل موت آتم في الاشتهارات السابقة، أنه
و ما قبل از موت آتم در اشتہارات سابقه ذکر کردیم که او بعد از انکار