انجام آتھم
حصہ 7
Urdu original from Ruhani Khazain, edition of the Ahmadiyya Muslim Jamaat.
رساله دعوت قوم
۷۲ شیخ غلام محی الدین صوفی وکیل انجمن حمایت اسلام لاہور حافظ صابر علی صاحب رامپور ضلع سہارنپور
امیر حسن صاحب خلف پیر عبداللہ صاحب دہلی منور شاہ صاحب فاضل پور ضلع گوڑ گانواں قریب دہلی
محمد معصوم شاہ صاحب نبیره شاه ابوسعید صاحب رام پور دار الریاست بدر الدین شاہ صاحب سجادہ نشین پھلواری ضلع پٹنہ
شاہ اشرف صاحب سجادہ نشین پھلواری ضلع پٹنہ مظہر علی شاہ صاحب سجادہ نشین لو ادا ضلع پٹنہ
لطافت حسین شاہ صاحب سجادہ نشین لوادا
شار علی شاہ صاحب الور دار الریاست
وزیر الدین شاہ صاحب سجادہ نشین مخدوم صاحب الور مولوی سلام الدین شاہ صاحب مہم ضلع رہتک
غلام حسین خاں شاہ صاحب ٹھانوی ضلع حصار سید اصغر علی شاہ صاحب نیازی اکبر آباد
واجد علی شاہ صاحب فیروز آبا د ضلع اکبر آباد سید احمد شاہ صاحب ہر دوئی ضلع لکھنو
مقصود علی شاہ صاحب شاہجہان پور
مولوی نظام الدین چشتی صابری جھجر
مولوی محمد کامل شاہ اعظم گڑھ ضلع خاص محمودشاہ صاحب سجادہ نشین بهارضلع خاص
ان تمام حضرات کی خدمت میں یہ رسالہ پیکٹ کر کے بھیجا جاتا ہے لیکن اگر اتفاقاً کسی صاحب
کو نہ پہنچا ہو تو وہ اطلاع دیں تا کہ دوبارہ بذریعہ رجسٹری بھیجا جائے
راقم میرزاغلام احمد از قادیان
مكتوب احمد
المكتوب إلى عُلماء الهندِ ومشائخ هذه البلاد وغيرها مِنَ البلاد الاسلاميه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
الحمد لله الذي مَن علينا بإرسال الرسل والكتب، وجَعَل الأنبياء لخيام
ہمہ شاہا خدائے راست که بفرستادن پیغمبران و کتاب ها بر ما منت نهاد و انبیاء را برائے خیمہ ہائے توحید
التوحيد كالطلب، وقفَّى على آثارهم بالأولياء ليكونوا كالأوتاد للسبب۔ والصلوة
ہمچو طنابی گردانید که خیمه را بدان استوار میکنند و پس انبیاء اولیاء را آورد تا ایشان همچو میخها باشند برائے رسن انبیاء و
والسلام على خير الرسل ونخبة النخب ، محمد خاتم النبيين وشفيع المذنبين
درود و سلام بر بهترین پیغمبران و برگزیده گزیدگان محمد که خاتم الانبیاء وشفیع المذنبین است و بزرگترست از همه آنانکه
وأفضل الأولين والآخرين، وآله الطاهرين المطهرين، وأصحابه الذين هم
گذشتند و از همه آنانکه بیانید و بر آل او که طاہر و مطهر اند و بر اصحاب او که نشان حق
آيات الحق وحجة الله على العالمين، وعلى كل عبد من عباده الصالحين۔
و حجت الله اند بر جہانیان ۔
و بر هر بنده از بندگان نیکوکار او۔
أما بعد فهذا مكتوب كتبته إلى الذين أنعم الله عليهم بأنواع
پس این نامه لیست کہ سوئے کسانے نبشتہ ام که خدا تعالی با نواع کرامت
اما بعد
الكرامة، وهذبهم بالعلم الكامل والمعرفة التامة، وكشف عليهم سُبُلَ
ایشانرا مخصوص گردانید و بعلم کامل و معرفت نامه پاکیزگی با بخشید و راہ ہائے برگزیدگی و قربت بر
الاصطفاء والقربة، وحَبَّبَ إليهم طرق الانكسار والغُربة، من العلماء العاملين |
ایشان کشود
و انکسار و غربت مرغوب طبیعت ایشان گردانید انانکه علماء راسخین اند
الراسخين المتوغلين، والفقراء المنقطعين المتبتلين، الذين جذبهم |
و در علم مهارتے نام میدارند و علم ایشان بعمل مقرون ست و نیز انانکه از دنیا بجانب حق بریده شده اند
الله إلى ملكوته، وأذاقهم حظ لاهوته، ورزقهم خشية عظمته، وسقاهم
و خدا تعالی سوئے ملکوت خود ایشانرا کشیده است و حظی از لاهوت خود ایشانرا چشانیده وخوف عظمت خود
مكتوب احمد
۷۴ كأس محبّته، فلا ترهقهم ذلّة الزَّلّة، ولا نكال المعصية، وهم من المحفوظين۔
مقسوم ایشان کرد و جامہائے محبت خود نوشانیده پس نمی گیرد ایشانرا ذلت لغزش و نه وبال معصیت و
وإنما نخاطبهم لجلالة شأنهم، وصفاء وجدانهم، وسعة ظروفهم، وحلاوة
در حفاظت حق میباشند ۔ و ما که ایشانرا مخاطب کردیم سبب آن بزرگی شان ایشان ست و صفائی وجدان ایشان
قطوفهم، لعلهم يؤيدون من الله ويُلهمون، ولعلهم يفقهون ما لا فقه الآخرون
و نیز از بینکه ایشان تنگ ظرف نیستند و انگور ایمان ایشان حلاوتی دارد تا باشد که ایشانرا خدا تائید کند و ایشان
ويعلمون ما لم يعلمه المحجوبون۔ ولعلهم يتدبّرون بالفراسة الإيمانية، ويتفكرون
درباره ما از خدا الهام یا بند و تا باشد که ایشان آن حقائق را بفهمند که دیگران نفهمیده اند و آن امور را بدانند که مجوبان ندانسته
بالتقاة الروحانية، ويقومون لله شاهدين، ليكونوا حجة الله على الظالمين
اند و تا بفر است ایمانی خود تد بر کنند و ابا پر ہیز گاری روحانی خود فکری بکار برند و برائے گواہی حق بخیرند۔ تا کہ بر جفا
المعتدين، ولينقطع معاذير المعتذرين الأفاكين، وليضمحل كل قول
پیشگان و از حد گزشتگان حجة الله باشند و تا کہ ہمہ عذر ہائے عذر کنندگان از دروغ گویان مردود و منقطع شوند
يُقال من بعد موتى ولتستبين سبيل المجرمين۔ و إنا ندعوا الله أن يؤيدهم
و تا کہ ہر سخنی که پس از مردن من گفته شود آن همه پیچ و متلاشی گردد و راه مجرمان هویدا گردد و ما د عامی کنیم که خدا خود
ويلهمهم ويحفظهم ويعصمهم ويعطيهم حظ الصالحين۔
اوشانرا تائید کند و خود در دل ایشان القا کند و خود نگهبان شان باشد و از لغز شهادور دارد و آنچه صلحاء را مید ہداو شانرا دہر۔
ولما كان المقصد أن يتبين الحق الذي جئنا به لكل تقي وسعيد من
و هرگاه که مقصود این بود که بر ہر پرہیز گارے و نیک نہادی آن امر حق هویدا گردد که ما آوردیم گو آن
قريب وبعيد، ألقى في روعى أن أكتب هذا المكتوب في العربية، وأترجمه
مرد از سرزمین قریب باشد یا از بعید لهذا در دلم انداخته شد که این مکتوب را در زبان عربی بنویسم و ترجمه آن در
بالفارسية، وأرعى النواظر في النواضر الأصلية، وأُوسع التبليغ بالألسن
فارسی کنم و نظار گیان را در چراگاه اصلی سیر کنانم و بزبان ہائے اسلامیان تبلیغ را وسیع کنم
مكتوب احمد
الإسلامية، ليكون بلاغا تاما للطالبين۔ فاعلموا يا معشر الكرام، وجموع ۷۵
اند ۔
تا برائے طالبان این تبلیغ بمرتبه کمال رسد پس بدانید اے گروہ بزرگان و جماعتہائے صاحبان
أولى الأبصار والأفهام، أن الله قد بعثني مجددا على رأس هذه المائة،
بصیرت و فہم کہ خدائے عزوجل ۔ مرا بر سر این صدی مجدد مبعوث فرموده است و بنده را برائے مصلحت عامه
واختص عبدًا لمصالح العامة، وأعطاني علومًا ومعارف تجب لإصلاح
خاص گردانیده است و مرا آن علوم و معارف بخشید کہ برائے اصلاح این امت از واجبات
هذه الأمة، ووهب لي من لدنه علمًا حيا لإتمام الحجة على الكفرة الفجرة،
و مراعلم زنده بخشید تا که بر کافران و فاسقان حجت تمام شود ۔
وأعطاني ثمرًا غَضًا طريا لتغذية جياع الملة، وكأسًا دهاقا لعطاشى
ومرا ثمره تازه و تر عنایت کرد تا گرسنگان ملت را غذا داده شود - و جامہائے پر بخشید تا تشنگان ہدایت و
الهداية والمعرفة، وجعلني إماما لكل من يريد صلاح نفسه، ويحب
معرفت را نوشانیده شود و مرا برائے ہر آن شخصی کہ صلاحیت نفس خود میجوید ورضائے رب خود مے خواہد
رضاء ربه، وجعلني من المكلمين الملهمين۔ وأكمل على نعمه وأتم تفضله
امام گردانید و مرا از آنان گردانید که بشرف مکالمه الهیه مشرف می باشند۔ و برمن نعمتہائے خود کامل کرد و تفضلات
وسمانى المسيح ابن مريم بالفضل والرحمة، وقدّر بيني وبينه تشابه الفطرة
خود با تمام رسانید و نام من از فضل خود مسیح ابن مریم نهاد و در من وسیح ابن مریم تشابه فطرت مقدر
كالجوهرين من المادة الواحدة، ووهب لى علومًا مقدسة نقية، ومعارف
کرد۔ چنانچہ دو جوهر از یک ماده می باشند و مرا علوم مقدس و مصفا بخشید و معارف صاف و روشن
صافية جليّة، وعلمنى ما لم يعلم غيرى من المعاصرين۔ وصب في
عطا کرد و مرا چیزها بیاموخت که غیر من از مردم هم زمانه من از ان با بیخبر اند و در دل من معارفی
قلبي ما لم يُحيطوا بها علمًا، ونورا لم يمسه أحد منهم وجعلني من
بریخت که علم آن از ایشان احدی را نیست و در دل من نوری ریخت که هیچ کس از ایشان بدان آشنائی ندارد
مكتوب احمد
المنعمين۔ ومن أجل آلائه أنه استودعنى سره الذي يُكشف للأولياء
و در انعام یا بندگان مرا داخل کرد و از بزرگترین نعمتہائے او که برمن ارزانی داشت آن رازیست که در دل من امانت
والروح الذى لا يُنفخ إلا فى أهل الاصطفاء ، وأعطاني كل ما يُعطى لأهل
نہاد آن رازے کہ بر اولیاء مکشوف میگردد و روحی که دمیده نمی شود مگر در برگزیدگان اور دمرا تمام آن چیز ها
الموالاة و الولاء ، و صافاني و وافانی و شرح صدرى و أتم بدرى، و أخبرني
داد که اہل محبت را میدهند و با من محبت خالص کرد و نزدم آمد و سینه من کشاد و بدر من کامل کرد و از امور
بأكثر ما هو مزمع عليه في سابق علمه، وصبغنى بصبغة حبّه، وهداني
پوشیده علم از لی خود مرا خبر داد۔
و برنگ محبت خود مرا رنگین کرد و طریق اسلام پسندیده
طرق إسلامه وسلمه، وأخر جنى من المحجوبين ومن آلائه أنه وفقني لفعل
خود مرا نمود واز محجوبین مرا بیرون آورد و از نعمتہائے او یکی این است که مرا برائے کارہائے
الخيرات، وهداني إلى الصالحات الطيبات، وأجرى لطائف قلبي
نیکو توفیق داد۔ وبسوئے اعمال پاک و صالح راہ نمود و لطیفہ ہائے دل من باحسن طریق جاری کرد
فأحسن إجراءها، وزكى ينابيعها وماءها، وأتم نورها وصفاء ها |
و چشمه ها و آب آن لطائف را پاک کرد و نور و صفاء آنها را با تمام رسانید
وطهر مجراها وفناءها، وبدل أرضى غير الأرض وجعلني من المطهرين۔
و مجری و صحن آنها را پاک گردانید و زمین مرا بزمینی دیگر تبدیل کرد و مرا از پاک شدگان گردانید
و من آلائه أنه وهب لي حُبَّ وجهه حُبًّا جَمَّا، وصدقا أكمل وأتم، وسألته
واز جملہ نعمتہائے او اینکه مرا محبت روئے خود بسیار در بسیار بخشید و صدق اکمل و اتم عنایت کرد و
أن يهب لي حبا لا يزيد عليه أحد من بعدى، فأعلم منه أنه استجاب
من از و خواسته بودم که مرا محبتے بخشد که هیچکس بعد از من بران زیادت نتواند کرد۔ پس من با علام او میدانم
دعوتي، وأعطاني منيتي، وأحاطني فضلا ورحمًا، فالحمد لله أحسن المحسنين۔
کہ او دعائے من قبول کرد و آرزوئے من مرا داد و فضل و رحمت را بر من محیط کرد پس همه ستائش او راست که
مكتوب احمد
الحمد لله الذي أذهب عنى الحزن وأعطانى ما لم يُعط أحد من العالمين۔ ﴿۷۷﴾
از هر محسن نیکوتر است۔ ہمہ تعریفها خدائے را که اندوه من دور کرد و مرا چیز با داد که از جهانیان احدی ۱ را مثل
وما قلت هذا من عند نفسى بل قلتُ ما قال على السماوات ربي، وما كان
آن نداد۔ واین کلمه از طرف خود نگفتم بلکه همان گفتم که بر آسمانها خداوند من گفت۔ ومرا نمی سزد
لى أن أتكبر وأرفع نفسي، إن الله لا يُحب المستكبرين، بل هذا إلهام من حضرة
که تکبر کنم ونفس خود را بلند بردارم که خدا متکبران را دوست نمی دارد بلکه این الهام از حضرت
العزة، وأراد من العالمين ما هو في زماننا من الكائنات الموجودة في الأرضين۔
عزت است و از عالمین مخلوقی را مراد داشت که درین زمانه بر زمین موجودست
و من آلائه أنه علمني القرآن، ورزقني منه معارف تجاوز الحد والحسبان
و از نعمت ہائے او یکی این است که او مرا قرآن بیاموخت و آن معارف قرآنیه نصیبه و من کرد که آن را حد و شمار
لأذكر الغافلين المنهمكين في هموم الدنيا الدنية، وأُنذِر قومًا ما أُنذر آباؤهم
نیست تا که من غافلان را یاد دهانم انانکه در هموم دنیائے دون مستغرق اند و تا که من آنانرا بترسانم که آباء
في الأيام السابقة، ولأقيم الحجة على المجرمين۔
ایشان را هیچ کس پیش از من نترسانیده است و تا که من حجت را بر مجرمان قائم کنم۔
و من آلائه أنه خاطبني وقال: " أنت وجيه في حضرتی۔ اخترتك لنفسی۔
و از جملہ نعمتہائے او یکی این است که او مرا مخاطب کرد و گفت که تو در بارگاه من وجیہ ہستی ترا برائے خود پسندیدم
وقال: "أنت منى بمنزلة لا يعلمه الخلق۔ وقال: "أنت منى بمنزلة توحيدي
و تو از من بمقامی ہستی کہ مخلوق را بعلم آن راه نیست و گفت تو از من بدان قربتے رسیدی کہ ہمچو توحید من
وتفريدي“۔ وقال: "يا أحمدى، أنت مرادى ومعى۔ يحمدك الله من عرشه۔
و تفرید من گردیدی و گفت اے احمد من تو مراد منی و بامنی۔
خدا از عرش خود ثنائے تو میگوید
وقال: "أنت عيسى الذى لا يضاع وقته۔ كمثلك در لا يضاع۔ جَرِيُّ اللَّهِ
و گفت تو آن عیسی ہستی کہ وقت او ضایع نہ خواہد شد و همچو تو لولوئے برباد شدنی نیست فرستاده خدا
سہو کتابت معلوم ہوتا ہے یعلمها “ ہونا چاہیے۔ (ناشر)
مكتوب احمد
في حلل الأنبياء “۔ وقال: "قُل إني أُمرت وأنا أول المؤمنين“۔ وقال: ”اصنعِ الفُلْكَ
در حله انبیاء و گفت بگو که من مامورم و من از همه مومنان در اول مرتبه ام۔ وگفت کشتی را روبروئ
بأعيننا ووحينا إن الذين يبايعونك إنما يبايعون الله، يد الله
چشمان من طیار کن۔ انانکه بتو بیعت می کنند بخدا بیعت می کنند دست خدا
فوق أيديهم۔ وقال: "وما أرسلناك إلا رحمة للعالمين۔
بردست ایشان است و گفت ترا از بہر ہمیں غرض فرستادم که بر تمام جهانیان رحمت کنیم -
و من آلائه أنه لما رأى القسيسين غالين في الفساد، ورأى أنهم علوا في البلاد
و از جملہ نعمتہائے او یکی این است که چون پادریان رادید که در فساد خود غلو می کنند و دید که اوشان در ملک ها
أرسلني عند طوفان فتنهم وتراكُم دُجُنهم، وقال: "إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ۔
تسلط پیدا کرده اند مرا در وقت طوفان فتنه ایشان فرستاد و در زمان تهه بتبه بودن تاریکی ایشان مامور کرد
فجئت من حضرة العزة وعتبة الوحدة، عند شيوع الفتن والبدعات
و گفت به تحقیق تو نزد من مردی امین و با مرتبہ ہستی۔ پس من از حضرت عزت و آستانه وحدت آمدم و وقتی آمدم
وظهور المفاسد والسيئات، وضعف المؤمنين المسلمين۔ وقد جرت
که فتنه ها و بدعات در ملک شایع بودند و فساد ها و بدی با غلبه می نمودند و مومنان و مسلمانان در حالت |
عادة الله الرحيم، وسُنّة المولى الكريم، أنه يبعث مجددًا على رأس
ضعف بودند ۔ وعادت خداوند رحیم وسنت مولائے کریم برین رفته است که او بر سر ہر صدی مجددی بر پا میکند
كل مائة، فكيف إذا كان معها طباق ظلمة، وطوفان ضلالة
پس چگونه در چنین زمانه بر پا نکند که چون سرصدی باشد و نیز با اوظلمتها تهه بتبه باشند وطوفانی از ضلالت
أليس الله أرحم الراحمين؟ وترون الناس كيف سقطوا في هوة النصارى،
موجود باشد آیا خدا ارحم الراحمین نیست و مردم را می بینید که چگونه در مغاک نصاری افتاده اند
وكيف تمايلوا عليهم كالسكارى، وخرجوا من دين الله المتين۔ أسمعتم
و چگونه همچو مستان بریشان نگونسار شده اند و از دین متین رخت خود بیرون کشیده اند - آیا شنیده آید کہ کسے
مكتوب احمد
من جاء كم من دوني لإصلاح هذه الآفات، أو تظنون أنه نسي هذه الأمة ﴿٧٩﴾
بجر من از طرف خدا تعالیٰ برائے اصلاح این آفات آمد یا گمان میکنید که خدا تعالی در وقت همچو این صدمات -
عند تلك الصدمات؟ ما لكم لا تتفكرون، وتنظرون ثم لا تنظرون؟ أو
امت را فراموش کرد۔ چه پیش آمد شما را که فکر نمی کنید و بینید و باز نمی بینید - چه بر شما غم ہائے دیگر
غلبت عليكم هموم أخرى فلا تتوجهون ؟ كلا۔۔ إن الله لا يخلف
غالب شدند که توجه نمی کنید
این چنین گمان مکنید که خدا
وعده خود
وعده، ولا يخزى عبده، فتفكروا إن كنتم متفكرين۔
بکند و بنده خود را رسوا کند
پس فکر کنید اگر فکر کنندگان هستید ۔
خلاف
أيها الكرام۔۔ إن الفتن اشتدت، والأرض فسدت، والمفاسد كثرت
اے بزرگان فتنه با سخت شدند و زمین فاسد شد و مفاسد بسیار شدند و بر زمین گروه نصرانی
وعلا في الأرض حزب المتنصرين۔ وقيل لهم مرارًا، لا تجعلوا ميتًا إلها
شدگان غلبه یافت۔
و بارها ایشان را گفته شد که مرده را خدائے آمرزگار مسازید
غفَّارًا، واتقوا الله محاسبًا قهارًا، فما خافوا الله وأصروا على كفرهم
و از خدائے قہار بترسید که محاسبه در دست اوست پس نترسیدند و بر کفر خود تشدد ورزیدند
متشددين۔ هنالك اقتضت أحديته، وقضت غيرته، أن يكسر
پس کارچون بدین حد رسید احدیت خدا و غیرت او تقاضا کرد که صلیب اوشان |
صليبهم، ويُبطل أكاذيبهم، ويوهن كيد الخائنين۔
را بشکند
دروغ ہائے اوشان را باطل کند و مکر خیانت پیشگان را سست گرداند۔
فكلمنى وناداني وقال: "إنى مرسلك إلى قوم مفسدين، وإني جاعلك
پس مرا همکلام خود کرد و ندا در داد که من بسوئے قومی مفسد ترا می فرستم وترا برائے مردم امام
للناس إماما وإنى مستخلفك إكراما، كما جرت سُنّتى في الأولين۔ وخاطبني
می گردانم۔ وترا به خلافت خود اعزاز می دهم همچنان که در پیشنیان سنت من بوده است۔ دومرا مخاطب
و
مكتوب احمد
۸۰ وقال: "إنك أنت منى المسيح ابن مريم، وأُرسلت ليتم ما وعد من قبل ربُّك
کرد و گفت که تو از من و از اراده من مسیح ابن مریم ہستی و فرستاده شدی تا آن وعده با تمام رسد که رب
الأكرم، إن وعده كان مفعولا وهو أصدق الصادقين۔ وأخبرني أن عيسى
بزرگ تو در ایام پیشین کرده است که وعده رب تو شدنی بود و او از همه راست گویان راست گوتر است۔
نبي الله قد مات، ورفع من هذه الدنيا ولقى الأموات، وما كان من الراجعين،
و مرا خبر داد که عیسی نبی الله وفات یافته است و ازین دنیا برداشته شده و با نان پیوست که فوت شده اند
بل قضى الله عليه الموت وأمسكه، ووافاه الأجل وأدركه، فما كان له أن ينزل
و باز در دنیا نخواهد آمد بلکه خدا بر وحکم موت نافذ کرد و از باز آمدن نگه داشت و آمد او را اجل مقدر پس نماند
إلا بروزا كالسابقين۔ وقال سبحانه: "إنك أنت هو في حلل البروز، وهذا هو
برائے او این گنجائش که باز در دنیا آید مگر بطور بروز چنانچه پیشینیان آمدند و گفت مرا او سبحانه که توئی مسیح
الوعد الحق الذي كان كالسر المرموز، فاصدع بما تُؤمر ولا تخف ألسنة الجاهلين |
در پیرایہ بروز و این همان وعده حقه است که بطور راز واشاره گفته شده بود۔ پس ہر فرمانے کہ ترا میرسد بلا پردہ
وكذالك جرت سنة الله في المتقدمين۔ فلما أخبرتُ عن هذا قومي، قامت
بمخلوق برسان واز زبا نہائے جاہلان غم مدار که همچنین سنت خدا در پیشینیان رفته است پس هرگاه که من پیغام بقوم
علماؤهم للعنى ولومى، وكفّروني قبل أن يحيطوا قولي، ويزنوا حولي، وقالوا
رسانیدم علماء ایشان به لعنت و ملامت برخاستند و پیش از ان که بر گفته من احاطه کنند و طاقت مرا
دجال ومن المرتدين وسلطوا على أوقحهم وأدمهم، وحرقوا على أرمهم كالسباع
وزن کنند تکثیر من کردند و گفتند دجالی است مرتد و بر من آن نا کسی را مسلط کردند که از همه در بیحیائی وزشت روئے
والتنين۔ فتَكَادَني شرهم وتضوّرت، وغلوا وصبرت، واستباحوا أعراضنا
سبقت میداشت و برمن بهیچو درندگان واژدها دندان خود بسائیدند پس شرارت ایشان مرا گران آمد و پریشان
ودماءنا وكانوا فيه من المفرطين۔ وقال كبيرهم الذي أفتى، وأغوى الناس
خاطر شدم و غلو کردند و صبر نمودم و عزتہائے ما را و خونہائے مارا مباح پنداشتند و از افراط کنندگان بودند و
M
مكتوب احمد
وأغرى إن هؤلاء كفرة فجرة، فلا يسلم عليهم أحد، ولا يتبع جنازتهم، ولا يُدفنوا )
بزرگ ایشان که فتوائے کفر داد و مردمان را اغوا کرد و چون سگان بر من تیز کرد و گفت که این مردم کافر و فاجر اند
في مقابر المسلمين فلما رأيتهم كالعمين المحجوبين، ورأيت أنهم جاوزوا الحد
پس نمی باید که مسلمانی ایشان را السلام علیکم بگوید یا با جنازه ایشان رود و باید که ایشان را در گورستان مسلمانان
وآذوا الصادقين، ألفت لهم كتبا مفحمة ورسائل نافعة للطالبين۔ فما كان
دفن کردن ندهند پس چون دیدم که این مردم نابینا و محجوب هستند و دیدم که اوشان از حد در گذشتند و صادقان را
لهم أن يستفيدوا أو يقبلوها وما كانوا متدبرين۔ وقاموا للرد فلم يقدروا
ایزا می رسانیدند برائے ایشان کتابی چند نوشتم و رسائل تالیف کردم که طالبان را مفید باشند مگر ایشان چنان نبودند
عليه، وصالوا للإهانة فردها الله عليهم، فجلسوا متندمين۔ وعاندوا كل العناد،
که از ان کتابها مستفید شوند یا آنها را قبول کنند و همه خرابی این بود که تد بر نمی کردند و خواستند که این کتابها را رد
وأفسدوا كل الفساد، وحسبوا أنهم من المصلحين۔ وإن غُلُوهم الآن كما
بنویسند پس مجال رڈ نیافتند و باز بدین غرض حمله با کردند که عزت ما را بر باد دهند لیکن خداوند قادر آن حملہ ہائے ایشان
كان، وما لهم عندى إلا المداراة والإدراء ، والصبر والدعاء ، وإنا نصبر إلى أن
ہم بریشان انداخت پس بشرمساری نشستند و تمامتر عناد و تمام تر فساد بجا آوردند و گمان کردند که ما مصلح هستیم و کینه اوشان
يحكم الله ه بيني بيني وبينهم وهو خير الحاكمين۔ وما كان عندهم عذر إلا
تا ایندم هم چنان است که بود و برائے شان نزد من بجز مدارات واگا انیدن وصبر و دعا چیزی دیگر نیست و ما صبر خواهیم کرد تا وقتیکه خدا
قطعته، وما شك إلا قلعته، وما كانت دعوتى إلا بنصوص الآثار وكتاب
در ماو در ایشان فیصله کند و و بهترین فیصله کنندگان است و هیچ عذرے نزدایشان نماند که آنرا نبریدم و نه شکی که قلع و قمع آن نه کردم و دعوت
مبين وليسوا سواءً من العلماء والفقراء ، فمنهم الذين يخافون حضرة
من امرے بود که بر نصوص قرآنیہ و حدیثیہ بنا میداشت و علما و فقرا هم یکسان نیستند بعض از ایشان قومی هستند که از حضرت
الكبرياء ، ولا يقفون ما ليس لهم به علم ويخشون يوم الجزاء ،
رب العزة مے ترسند وبر چیزی اصرار نمی کنند که بران علم یقینی ندارند و از روز جزا می ترسند
مكتوب احمد
ويفوضون الأمر إلى الله ذي الجلال والعلاء ، ويقولون ما لنا أن نتكلم في هذا
و امر را به خدائے عزوجل سپرد می کنند و میگویند که ما را نشاید که در این گفتگو کنیم - و ما را علم عواقب
وما أوتينا علم عواقب الأشياء ، إنا نخاف أن نكون من الظالمين۔ أولئك
اشیاء نداده اند
ما می ترسیم که از ظالماں نشویم این آن گروه است
الذين اتقوا ربهم فسيهديهم الله، إنه لا يضيع الخاشعين۔ وأما الذين لا
که از خدائے خود می ترسد پس قریب است که خدا ایشان را هدایت دهد چرا که او بندگان فروتن را ضائع نمی کند
يخشون الله ولا يتركون سبل الأهواء ، ويُخلدون إلى خبيثات الدنيا و
مگر آنانکه از خدانمی ترسند وراہ ہائے حرص و ہوا را ترک نمی کنند و سوئے پلیدی ہائے دنیا میل میدارند و برائے
لا تبالى قلوبهم عالم القدس والبقاء ، ولا يرون ما يخرج من أفواههم من كلمات
عالم قدس و بقا در دل شان بیچ پروائے نمانده و نمی بیند که چگونه کلمات تکبر و ناز از دهن شان بیرون می آید
الكبر والخيلاء ، ولا يعيشون عيشة الأتقياء ، ويجعلون الدنيا أكبر همهم
و چون پرہیز گاران زندگی نمی کنند و دنیا را بزرگتر مقصود قرار داده اند
والبخل أعظم مقاصدهم، ويمشون في الأرض مشى المرح والاعتداء ،
و بخل از اعظم مقاصد ایشان است و برزمین می روند همچو رفتن تکبر و تجاوز کردن۔
فأولئك الذين نسوا أيام الله ومواعيده ويئسوا من يوم الصادقين،
پس این مردم کسانی اند کہ روز ہائے خدارا و وعدہ ہائے او را فراموش کرده اند - واز روز صادقین نومید شدند -
واختاروا سبيل المفسدين لا يزهدون في الدنيا ويموتون للفانيات
و راه مفسدان گرفتند -
و بر کمی دنیا قناعت نمی کنند و برائے چیز ہائے فانی می میرند ۔
ولا يتحلون بحلى العفّة والتقاة، وحسن الخلق ورزانة الحصاة، ولا يدخلون
و زیور عفت و پرہیز گاری آراسته نمی شوند و بحسن خلق و درستی عقل خود را نمی آرایند و در کارها بدل
الأمور بالقلب المزؤود، ويجترؤون على محارم الله والحدود، فلما
و بر محرمات و حدود خدا دلیری می نمایند۔
ترسان داخل نمی
شوند
پس چونکہ
مكتوب احمد
زاغوا أزاغ الله قلوبهم، وختم على آذانهم، فصاروا من المحرومين۔ وإذا ۸۳
کج شدند لہذا خدا دل ایشان را کج کرد۔ و برگو شہائے ایشان مہر نهاد و پس از محرومان شدند و چون
قيل لهم آمنوا بما ظهر من وعد الله، قالوا : أين ظهر وعد الله؟ وما نزل
ایشان را گفته شود که با آنچه ظاهر شد از وعده خدا ایمان آرید میگویند کجا ظاهر شد وعده خدا و تا هنوز ابن مریم
ابن مريم وما رأينا أحدًا من النازلين، بل إنا نحن من المنتظرين۔ وهم يقرأون
نازل نشد و نه ما کسے را فرود آینده دیدیم ۔ بلکه ما از منتظران هستیم ۔
وایشان کتاب الله
كتاب الله ثم ينسون ما قرأوا، ولا يتدبرون كلم الله بل ينبذونها وراء
را میخوانند و باز همه خوانده را فراموش می کنند و در کلمات الهیه تد بر نمی کنند بلکه آنرا پس پشت خودمی اندازند
ظهورهم، وما كانوا ممعنين والعجب كل العجب أنهم يقولون إنا آمنا
و بنظر تامل نمی نگرند۔
و اعجب العجائب این امرست که ایشان میگویند که ما به آیات الهی
بآيات الله ثم لا يؤمنون، ويقولون إنا نتبع صحف الله ثم لا يتبعون۔ ألا يقرأون
ایمان آوردیم و باز ایمان نمی آرند و میگویند که صحف الهی را پیروی میکنیم و باز پیروی نمی کنند - آیا نمی خوانند
في الكتاب الأعلى ما قال الله في عيسى إذ قال : يَا عِيسَى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ، وقال: فَلَمَّا
در قرآن شریف که چه گفت خدا درباره عیسی ہر گاہ کہ گفت کہ اے عیسی من تر اوفات دهنده ام و گفت عیسی ہرگاہ
تَوَفَّيْتَنِي، وما قال: "إني مُحييك۔ فمن أين عُلِمَ حياة المسيح بعد موته
که مرا وفات دادی واین نگفت کہ اے عیسی من ترا زنده کننده ام پس از کجا حیات مسیح دانسته شد
الصريح ؟ يؤمنون بأنه لقى الأموات، ثم يقولون ما مات۔ تلك كلم متهافتة
بعد زان که بمرد ایمان می آرند که عیسی بگذشتگان پیوست و باز میگویند که عیسی نمرده است۔ این کلمات از یکدگر
متناقضة، لا ينطق بها إلا الذي ضلت حواسه، وغرب عقله وقياسه
نقیض و متناقض افتاده اند این چنین کسے گوید که حواس او بجا نباشند و عقل وقیاس او قائم نماند و طریق
وترك طريق المهتدين ۔ يا أسفا عليهم ! إنهم اتفقوا على الضلالة جميعًا، و
ہدایت یافتگان ترک کند برایشان افسوس که این مردم همگنان طریق ضلالت اختیار نمودند و در کلام